Afbeelding
columnist

Column: Lam

Overig

Wie verwacht dat ik onder deze kop een preekje ga schrijven in de week van Hemelvaartsdag, komt bedrogen uit. Want ik heb het over lam in de betekenis van een batterij die niet meer goed oplaadt. Ik weet niet hoe het jou vergaat, maar na al die weken coronashizzle begint mijn veerkracht behoorlijk op te raken. Dus zeker geen inspiratie voor een stichtelijk woord.

Sterker nog, ik heb juist even zin om uit te huilen. Over alle leuke dingen die niet door kunnen gaan. Net nu er mondjesmaat weer dingen wél mogen, wordt extra voelbaar hoe ver we nog verwijderd zijn van normaal. Afgelopen weekeinde HADDEN we op het stadhuisplein moeten staan. Met een biertje, wijntje of colaatje in de hand meezingen met Hollandse knijters van Tino Martin en naar hartenlust proeven van allerhande delicatessen gemaakt door restaurants en cateraars van Nijkerkse bodem. Maar het SMAAKfestival ging niet door, want: corona. We HADDEN ons zachtjesaan op moeten maken voor een sliert van duizenden kinderen, sjokkend door de straten van de stad, hun nekjes rijkelijk behangen met snoepgoed aan een touwtje. Maar ook de Veluwe Wandeltocht kan niet doorgaan, want: corona. Het voetbalseizoen HAD z’n ontknoping moeten naderen, Sparta Nijkerk HAD een fantastisch seizoen moeten bekronen met de titel in de derde divisie en dat HADDEN we moeten vieren met één groot feest. Om nog niet te spreken over het OJK, NijSoCo, de sportmarathon. Het gaat allemaal niet door, want: corona.

En als er dan een duidelijke vijand was waar we ons tegen af konden zetten, dan was er in elk geval een manier om stoom af te blazen. Maar we kunnen dat vermaledijde virus geen linkse directe geven en ook niet gevangen nemen en levenslang opsluiten. Het enige juiste wapen om in te zetten is engelengeduld. En laat dat nou net zijn wat bij mij wel zo’n beetje op begint te raken.

Was ik eerst nog vol bewondering over de veerkracht van mensen en de creativiteit waarmee we alternatieve oplossingen bedachten voor zo’n beetje alles wat niet door kon gaan, nu wil ik in slaap vallen, wakker worden en constateren dat het allemaal een boze droom was. De geschetste routekaart mag dan enig perspectief bieden, eigenlijk is het geen echt perspectief. Want die 1,5-meterregel blijft misschien nog wel jaren van kracht.

En daarom wil ik even uithuilen, in de hoop dat het lezen van deze column evenzeer oplucht als het schrijven ervan. Gedeelde smart…

Nelleke den Besten

advertentie