Nijkerk herdenkt slachtoffers van oorlog en geweld

NIJKERK De Dodenherdenking in het Van Reenenpark werd op 4 mei massaal bezocht, waarbij deze keer ook veel kinderen aanwezig waren. Voor de stille tocht bestond zoveel animo, dat deze iets eerder van start ging dan gebruikelijk om het tijdschema te kunnen waarborgen. 

door Belinda van der Horst 

In het draaiboek werd ook rekening gehouden met het feit dat de Vetkamp op de schop ligt, waar de stille tocht overheen komt. In het Van Reenenpark hebben zich intussen ook belangstellenden verzameld. Als de trom van het Nijkerks Stedelijk Fanfare Corps (NSFC) nabij klinkt, die de stille tocht voorgaat, wordt het op slag stil. 

LIED

Eerst wordt er een krans gelegd bij het Indië monument. Vervolgens verspreidt het publiek zich over het park en brengt het NSFC enkele liederen ten gehore. Ieder jaar nodigt het Comité 4- en 5 mei Nijkerk een jonge zanger of zangeres uit Nijkerk uit die een lied mag zingen. Dit jaar waren dat Asmara Lokhorst en Jorrit Schipper. Zij zongen samen het lied ‘Avond’ van Boudewijn de Groot, waarbij Jorrit niet alleen zong maar hen ook op de gitaar begeleidde. In de serene stilte klonken hun stemmen prachtig. Na afloop van de herdenking vertelden ze het mooi te vinden dat ze hiervoor gevraagd waren. Ze hebben vaker voor publiek opgetreden. ,,Maar dit is een ander publiek, over het algemeen wat ouder en een serieuze bezetting.  Dan wil je het goed neerzetten”, zegt Jorrit. Over de keuze van hun lied zegt hij: ,,Het gaat over twee geliefden, maar je moet de diepere laag in de tekst zoeken.” 

GEDICHT

Wijnand Dirken, voorzitter van het Comité 4- en 5 mei Nijkerk, sprak een woord van welkom. Hij vertelde dat de gedichtenwedstijd dit jaar gewonnen is door Willemijn Luth, leerling van Accent. Zij mocht haar gedicht getiteld ‘Oorlog’ voordragen. Respect voor de leerlingen die er ieder jaar toch maar staan om hun gedicht voor te dragen aan een groot publiek. Met na alle waarschijnlijkheid gierende zenuwen in hun lijf. 

TWEE STOELEN

Dit jaar was burgemeester Tinet de Jonge als bijzondere gastspreker uitgenodigd. Voor haar was het de eerste keer dat ze als burgemeester van Nijkerk de Dodenherdenking bijwoonde. Ze hield een bevlogen toespraak, waarin ze opriep om om te zien naar elkaar. Twee lege stoelen stonden symbool voor de mensen die omgekomen waren en voor de mensen die er hadden moeten zijn, maar nooit geboren werden. De burgemeester noemde de Joodse inwoners van Nijkerk die vermoord zijn in concentratiekampen. ,,Het zijn teveel namen om op te noemen. We moeten herhaling van het verleden voorkomen.”

KRANSLEGGING

Na het Signaal Taptoe volgden twee minuten stilte, die door zijn intensiteit de aanwezigen met elkaar verbond. Na het Wilhelmus werden er kransen gelegd bij het monument 1940 – 1945 door Burgemeester en Wethouders, veteranen, delegaties van Koningin Emmaschool (die het monument heeft geadopteerd), Oranjevereniging Nijkerk, NSFC, de gezamenlijke kerken van Nijkerk, Scouting Nijkerk, Stichting Jeugd- en Jongerenwerk en het Comité  4- en 5 mei Nijkerk. 

Wijnand Dirksen dankte het publiek voor hun massale aanwezigheid en nodigde hen uit voor het defilé langs het monument. Toen de eindeloze stoet het monument was gepasseerd, begon het zachtjes te regenen. Aan de horizon verscheen een regenboog, een mooie afsluiting van een memorabele herdenking. 

Oorlog – door Willemijn Luth

Oorlog is de hel waar je uit wil 

Overal soldaten er is zo veel verraden

Iedereen is bang

Het is koud

Alles is grijs

Iedereen hoopt dat het stopt

Maar het gaat maar door

Als ik moet vluchten waar moet ik dan heen

Ga ik met familie of moet ik helemaal alleen

Kan ik dan nog met mijn vrienden praten

of moet ik dan alles achterlaten

Stopt dit ooit nog of ga ik toch ook nog