Hoevelaker overleeft scheepsramp
25 januari 2012 om 00:00 NieuwsRustig en met veel gevoel voor understatement vertelt Van Oosten over zijn belevenissen aan boord van het cruiseschip. Samen met zijn vriendin, de 75-jarige Nellie Steeman uit Leersum, maakte Van Oosten de cruise op de Middellandse Zee, zijn tweede reis op een luxe schip. De ramp voltrok zich op de laatste avond van hun aanwezigheid op het schip op vrijdag 13 januari.
Van Oosten: ,,We hadden de koffers al gepakt. Daarna gingen we naar een illusionistenshow in een zaal op de derde verdieping van het schip. Na pakweg 15 minuten ging ineens het licht uit. Ik dacht nog: 'Knap, hoor, dat die artiest alles onder controle heeft.' Maar daarna voelden we dat het schip slagzij maakte. Een rolstoel schoof ineens door de zaal. Toen krgen we door dat er iets niet in orde was. Mijn vriendin stelde voor om naar boven naar onze hut te gaan. Die lag op de 7e verdieping aan de stuurboordkant. Dat is ook de kant die nu onder water ligt. Dat hebben we gedaan. Op de gang stond een steward, die betwijfelde of onze hut wel open zou gaan, maar het sleutelpasje werkte nog. Nellie heeft jassen gepakt en nog een tas met paspoorten en andere papieren. We hebben daar nog gepraat met een jong Duits echtpaar, maar aan onze kant was op dat moment alles rustig. Toen pas ging het alarm af. Daarna zijn we met zijn vieren hand in hand naar het dek gegaan. Het schip lag toen al behoorlijk scheef. Daar zagen we dat er al veel mensen in de reddingboten zaten. We zijn daar zelf ook ingestapt. Het duurde wel een tijdje voor we met die boot beneden waren, want die bleef nog een tijdje ongeveer 10 meter boven het water hangen. Maar uiteindelijk landen we toch in het water en toen waren we al snel bij de kade. Het schip lag heel dicht voor de kust. We dachten de eersten te zijn, maar het bleek dat er al dik 1000 mensen op de kade waren aangekomen. We hadden geen idee waar we waren.'' Op het eiland bleek nauwelijks hulpverlening aanwezig te zijn. Pas 's nachts om een uur of drie kwam er een ferry die hen naar het vasteland van Toscane bracht. Daar waren mensen van het Rode Kruis, die hen wat te drinken gaven. Van Oosten: ,,Het moest een soort thee zijn, maar daar smaakte het niet naar. Het was in elk geval drinken.'' Daarna werden hij en zijn vriendin naar Savona gebracht, het uitgangspunt van hun reis. Met medewerking van reisbureau Cruise Travel uit Putten, waar hij niets dan lof voor heeft, werden ze naar Milaan gebracht en vandaar uit vlogen ze terug naar Nederland. Nog geen 24 uur na de crash landden ze op Schiphol, waar werden opgewacht door een horde journalisten, die alles wilden weten. Van oosten: ,,Nellie had haar zoon een berichtje gestuurd en die had contact met het NOS-journaal.''
