Thomas Buitink gaat een nieuwe levensfase in bij Sparta Nijkerk

Aan zijn bestaan als profvoetballer is na negen jaar een einde gekomen. Het contract van Thomas Buitink bij PEC Zwolle, dat nog tot juni 2027 doorliep, is in overleg per 30 juni beëindigd. Voor de 26-jarige voetballer uit Nijkerk was nog een jaar doorgaan geen optie meer. ,,Het voetbal is op mentaal vlak een lijdensweg geweest.”

door Marco Jansen

Thomas Buitink kijkt terug op een lastig jaar, waarin hij maar acht keer in een Eredivisiewedstrijd in actie kwam, steeds als invaller. ,,Ik heb geen kans gehad en ging de laatste jaren steeds meer met een rotgevoel naar de club. Ik had geen plezier en zin meer. De club, in de persoon van technisch directeur Gerry Hamstra, gaf aan met mij om de tafel te willen om over vervolgstappen te praten. Ik gaf aan dat ik graag wilde stoppen. Daar hebben we gelukkig snel samen een weg in gevonden. Het is een gezamenlijk besluit omdat dit voor mij het beste was.”

In het shirt van Fortuna Sittard.

De voornaamste reden dat hij stopt is zijn mentale gezondheid. ,,Die is de laatste jaren heel erg achteruitgegaan. Ik heb al langere tijd heel veel worstelingen in mijn hoofd met bepaalde gedachtes. Ik overdenk alles. Als het slecht gaat met voetbal wordt dat nog meer versterkt. Ik raakte daar mentaal verzwakt en aangeslagen van. Dat ik niet meer met teleurstellingen naar huis wilde gaan, woog erg mee in mijn besluit. Het ging nog veel meer impact krijgen als ik als profvoetballer was doorgegaan. Om mijn mentale welzijn en dat ik voor mijn gezin een zo’n leuk mogelijk papa kan zijn, is stoppen het beste besluit. Mijn dochtertje Loua Mae is nu 4,5 jaar. Ze is nu lekker op school, waardoor mijn vriendin en ik nu meer tijd voor onszelf hebben.”

GELAND

Het seizoen was eind mei afgelopen en Buitink is inmiddels een maand vrij geweest. Hij heeft kunnen wennen aan het idee dat hij geen profvoetballer meer is. ,,Ik ben vooral heel opgelucht en blij dat ik de stap heb gemaakt. Niet iedereen zou het doen of durven op zijn 26ste. Maar ik merk dat ik totaal niet pas in het voetbalwereldje. Het is moeilijk uit te leggen aan een buitenstaander, maar je kunt je erg alleen voelen. Ik zat met mijn emoties in de knoop en moest dat onderdrukken. Natuurlijk had ik leuke teamgenoten, maar het is heel lastig als je niet speelt. Dan ben je toch op jezelf aangewezen.”

Daaromheen is het een egoïstische wereld, vindt Buitink. ,,Vooral op social media wordt er veel van je gevonden. Het zijn mensen die achter een schermpje hun mening geven, maar je niet kennen. Ze weten niet wat er speelt, zien geen trainingen en hebben zelf geen bal aangeraakt. Er was van een enkeling erkenning, verder eigenlijk alleen maar negativiteit. Op een goede manier kritisch zijn is niet erg. Ik weet dat 90 procent van wie het zegt er geen verstand van heeft, maar het is vervelend als niemand meer in je gelooft. Ze hebben altijd wat te zeggen en dat is lastig te begrijpen en nergens voor nodig. Meestal zijn dat niet de echte supporters die in het stadion zitten. Zij stonden altijd achter de jongens. Van de negen jaar in het profvoetbal hebben de laatste drie, vier jaar mij aan het denken gezet. Ik heb nu geconcludeerd dat het genoeg is geweest.”

Thomas Buitink

Het afsluiten van social media zegt hij vaak gedaan te hebben, vooral de laatste twee jaar. ,,Maar ook al voelde het goed, door mijn social media offline te halen, miste ik ook veel andere dingen en nieuws.”

De zin en honger waren er niet meer en de aanvaller kiest nu zijn eigen pad. Hoewel hij vaak gesprekken voerde bij psychologen heeft hij nooit met sportpsychologen gesproken over dit thema. ,,Puur omdat ik bij mezelf denk dat het mij geen zin had gegeven om op te staan en naar mijn club te gaan. Ik voel mij niet op mijn plaats in de maatschappij. Op de club had ik wel iemand van de fysieke afdeling, Jan van Norel die ik nog ken van mijn Vitesse -tijd, waar ik altijd mijn ei kwijt kon. Hij weet ook van alles en ik kan hem vertrouwen.”

MOOISTE JAAR

Buitink begon bij Veensche Boys en is voormalig jeugdinternational. Als hij terugkijkt op zijn prof voetbalcarrière denkt Buitink eigenlijk alleen maar aan zijn tijd bij Vitesse. Onder toenmalig trainer Thomas Letsch had hij een basisplaats en speelde zeven wedstrijden in de UEFA Conference League (twee goals). ,,Dat was een periode waarin ik bij vlagen goede dingen heb laten zien en ook heel mooie Europese momenten heb gekend. Ook mijn eerste goal in de Eredivisie, mijn eerste hattrick en mijn basisdebuut zijn momenten waar ik nu heel positief op terugkijk. Ik ben trots op wat ik heb bereikt op het hoogste betaald voetbalniveau in Nederland. De Europese wedstrijden waren wel echt een geweldig mooie ervaring. Als Vitesse kwamen we heel ver, we gingen er in de laatste minuut uit tegen AS Roma, anders waren we naar de halve finale gegaan. Ik heb in grote en mooie stadions gespeeld, dat zijn onvergetelijke momenten. Ik kan wel zeggen dat het seizoen 2021-2022 het mooiste jaar in mijn leven is geweest, want toen is ook mijn dochtertje geboren.”

Dat hij volgend seizoen zijn opwachting maakt op sportpark De Ebbenhorst is van een andere orde, maar Buitink heeft ‘heel veel zin’ in zijn nieuwe stap bij Sparta Nijkerk. ,,Ik wist wel dat als ik zou stoppen als prof, ik ergens wou afbouwen of lekker wilde voetballen.” Buitink zegt dat hij veel aan Mohammed Al Haydar heeft gehad, de technisch manager. ,,Ik had via via al gehoord dat ik welkom zou zijn. Hij stuurde mij een bericht op Instagram en ik ben hem gaan volgen. Zo zijn we aan de praat geraakt en de laatste weken heeft hij mij alle tijd en ruimte gegeven. Daar had ik veel aan. De gesprekken voelen goed en ik vind het leuk om in mijn eigen stad te gaan voetballen, zonder die immense druk. Ik heb een aantal jaar geleden met Jong Vitesse ook in de Derde Divisie gevoetbald en weet wat er gevraagd wordt. Natuurlijk wordt er wat van je verwacht, maar ik heb totaal geen druk meer dat ik dingen van mezelf verwacht. Ik wil lekker plezier maken. Voetbal is nu een leuke bijzaak en het voelt goed en opluchtend dat het geen hoofdzaak meer is. Eerst komt mijn gezin, dan het werk en daarna een balletje trappen. Ik heb nog nooit zoveel zin gehad in een voorbereiding.”

Bij Sparta komt Buitink ook Patrick Vroegh tegen, zijn oud-ploeggenoot bij Vitesse. ,,Ik ben weleens met hem uit eten geweest. Hij woont in Herwijnen (boven Den Bosch). Hij heeft er ook veel zin in om met mij ouder herinneringen op te halen. Het is mooi meegenomen dat mijn oude maat daar ook speelt. Dat is leuk en positief.”

NORMAAL LEVEN

De regelmaat van een normale baan en in anonimiteit je werk kunnen doen. Dat is waar Buitink nu naar op zoek is. Er is mogelijk een nieuwe baan aanstaande. ,,Ik ga twee weken meelopen in de bouw. Een kennis van mij heeft een bouwbedrijf in Amersfoort. Hij had mensen nodig en ik ga kijken of dat wat voor mij is. Ik heb geen ervaring in de bouw, maar heb daar veel zin in. Hard werken en fysiek bezig zijn past in mijn straatje. Op mentaal gebied is het voor mij beter om een normaal leven te leiden Het normale leven is iets heel anders dan dagelijks voetballen. Ik wil stabiliteit vinden en vooral in mijn hoofd weer vrij zijn.”