Afscheid voor Dini Koelman

NIJKERK - Activiteitenbegeleidster Dini Koelman neemt na 28 jaar in Amaris Arkemheen werkzaam te zijn geweest op 15 november afscheid om van haar prepensioen te genieten. Eén van de bewoners zei ooit gekscherend tegen haar: ,,Je bent hier opgegroeid en opgevoed.'' Verleden week organiseerde ze haar laatste activiteit voor de bewoners: 'Een reis door Europa in eigen huis'. Bewoners en collega's nemen morgen afscheid van haar met een feestelijke high tea.

door Belinda van der Horst

Het afscheid van Dini stond gepland voor augustus maar moest uitgesteld worden. In haar vakantie kwam ze met mountainbiken ten val met haar rug op een rotsblok en belandde in het ziekenhuis. Na een week werd ze met een ambulance naar Nederland vervoerd en moest ze 6 weken bedrust houden. Inmiddels is ze grotendeels weer hersteld.

Modern

Voordat Dini in Arkemheen kwam was ze werkzaam in het club- en buurthuiswerk en volgde hiervoor een opleiding creatieve therapie. De functie van activiteitenbegeleidster in het zorgcentrum sprak haar aan. ,,De directeur vond me eigenlijk 'te modern', want ik kom uit Amsterdam, maar door mijn enthousiasme besloot hij de gok te wagen. In die tijd was Arkemheen heel behoudend. Door de bewoners en personeel werd er donkere kleding gedragen en ik draag kleurrijke kleding. Ik mocht toen geen lange broek dragen'', vertelt Dini terugblikkend.

Ze begon haar activiteiten met maar 2 bewoners. ,,Ik ging met ze bakken, want dat vind iedereen leuk, en droeg gedichten van Nel Benschop voor. Langzamerhand kwamen er steeds meer bewoners bij en werden de activiteiten uitgebreid. Inmiddels is er ook al jaren een mannengroep actief.'' Dini vindt het ook belangrijk om de 'wereld van buiten binnen te halen'. Door bewoonsters wordt er gebreid voor acties ten behoeve van goede doelen. Er worden ook moderne breiwerken gemaakt want men gaat met de tijd mee.

,,De activiteiten moeten plezierig zijn. Ernstige dingen zijn er al vaak genoeg. Ik heb hier altijd goed mijn weg kunnen vinden. Ik heb respect voor iedereen, ook voor het geloof. Respect is het belangrijkste sleutelwoord als je met mensen werkt. Ik ben voor de bewoners ook een vertrouwenspersoon geworden'', vertelt ze.

Ze zette het huiskamerproject op waar bewoners met dementie verblijven, begeleidde stagiaires en organiseerde met groot enthousiasme vele activiteiten zoals familiefeesten voor bewoners, hun familie en vrijwilligers, toneelstukken en musicals. Daarna braken er moeilijke jaren aan voor het zorgcentrum: verloop van de directie, een fusie en bezuinigingen. Ze spreekt de wens uit dat, in verband met de nieuwbouw van Arkemheen, de verhuizing voor de bewoners mee zal vallen. Ze komt nog weleens een keer op bezoek.

Voor haar komende vrije tijd heeft ze een heleboel plannen: wekelijks een dag naar haar vader in het verpleeghuis, op haar kleinkinderen passen, reizen, schilderen, studeren en vrijwilligerswerk. ,,Ik heb het in Arkemheen erg leuk gehad met de bewoners. Daar ben ik heel dankbaar voor'', besluit ze.