Yvonne Vis deed mee met haar hond Attack

NIJKERK Yvonne Vis deed voor het eerst mee aan een wereldkampioenschap en eindigde meteen als 38e. De Nijkerkse kijkt met veel plezier terug op haar deelname aan het WK IGP in Roemenië. Samen met haar hond Attack vormde ze het Nederlandse duo op het internationale podium. „Ik vond het echt ongelooflijk mooi om te doen en ben heel trots dat ik er mocht staan.”

Het WK draaide om IGP, een hondensport met drie onderdelen: speuren, appel en pakwerk. Daarbij draait alles om samenwerking, gehoorzaamheid, concentratie en controle. Vis stond er niet alleen voor. Haar partner Chris Polhout, zelf oud-WK-deelnemer, was mee als trainer, begeleider en steun. „Hij is mijn trainer”, vertelt Yvonne lachend. „Hij helpt mij en ik help hem. Hij heeft Attack vanaf pup af aan opgebouwd. Toen hij er tijdens corona even klaar mee was, vond ik het zonde om met zo’n mooie hond te stoppen. Toen heb ik gezegd: dan ga ik ermee lopen.”

De afgelopen jaren nam Yvonne het werk met Attack over en dat leidde uiteindelijk tot deelname aan het WK in Roemenië. Voor Yvonne was het niet haar eerste kennismaking met een WK, want eerder reisde ze al mee toen Chris deelnam. „Ik wist dus wel een beetje hoe het eraan toegaat. Maar als je er zelf staat, is het toch anders. Dan moet jij de prestatie leveren.”

GENIETEN EN PLEZIER MAKEN

Toch viel de spanning uiteindelijk mee. „Er is altijd gezonde spanning. Maar ik wist ook wel dat ik daar niet naartoe ging met medaillekansen. Ik dacht vooral: ik mag mee naar een WK, ik ga genieten en plezier maken met mijn hond. En dat heb ik ook echt gedaan.” Chris merkte juist dat hij gespannener was dan zijn partner. Zelf kon hij het makkelijk loslaten dat hij dit keer niet degene was die het veld op moest. „Zij doet dat prima. Ik help met het opbouwen en begeleid haar. Dat vind ik leuk om te doen.” De sfeer tijdens het WK maakte indruk op Yvonne. „Het was gewoon een super ervaring. Een gezellig team, een mooi hotel, elke avond samen eten. Dat maakte het extra leuk.” Tegelijkertijd zag ze ook het verschil met andere landen. „In Duitsland leven ze echt voor deze sport. Daar staan ze elk weekend met campers en caravans op het trainingsveld. Dat niveau is enorm hoog. In Nederland trainen we drie keer per week en daarna gaat iedereen weer naar huis.”

SPEUREN

Om zich voor het WK te plaatsen, moest Yvonne eerst twee kwalificatiewedstrijden lopen. Daarna volgde het Nederlands kampioenschap, waar de beste deelnemers zich konden plaatsen voor het WK. „Dit jaar waren er uiteindelijk vier Nederlanders die meegingen”, vertelt Chris. Het zwaarste onderdeel bleek voor veel deelnemers het speuren. In Nederland trainen de honden vaak op gras, maar in Roemenië werd gespeurd op grote akkers. „Dat is compleet anders”, vertelt Yvonne. „Een andere geur, andere ondergrond. Daarom heb ik hier in Nederland vooraf zoveel mogelijk op akkers getraind.” Tijdens het speuren moet een hond een spoor volgen dat eerder door iemand is uitgezet. Onderweg liggen verschillende voorwerpen die de hond moet aanwijzen. Attack scoorde 88 punten op dat onderdeel, een score waar Yvonne enorm blij mee was. „Daar was ik super trots op. Zeker op wereldniveau is dat echt hoog.”

WERELDNIVEAU

 „Internationaal wordt er echt veel strenger gekeurd”, legt Chris uit. „In Nederland tel je er vaak nog acht tot tien punten bij op. Op een WK kost het meteen punten als een hond even de verkeerde kant op kijkt of niet perfect reageert. Daarom zijn die scores van Yvonne en Attack op wereldniveau echt heel netjes.” Ze begon het WK overigens met pakwerk, waarbij de hond op commando een pakwerker met een beschermende mouw moet aanvallen en direct weer moet lossen. Daar behaalde ze 82 punten. Ook bij het onderdeel appel scoorde het duo 82 punten. Chris merkt dat veel mensen vaak een verkeerd beeld hebben van de sport. „Mensen denken soms meteen aan agressieve honden, maar dat is helemaal niet zo. Alles draait juist om controle en luisteren. Zo’n hond doet het voor een beloning, voor een balletje of een voertje.”

Bij HSV Nijkerk proberen Yvonne en Chris hun enthousiasme voor de sport ook over te brengen op andere hondenliefhebbers. De vereniging verzorgt onder meer puppycursussen, gehoorzaamheidstrainingen en trainingen voor mensen die verder willen in de hondensport. „Iedereen kan hier terecht met zijn hond”, vertelt Chris. „Van mensen die willen dat hun hond beter leert luisteren tot mensen die echt met werkhonden willen trainen. Op zondag hebben we de cursussen en doordeweeks trainen we met de sporthonden.” Volgens Yvonne is het vooral belangrijk dat baas en hond plezier hebben in het samenwerken. „Daar begint het uiteindelijk allemaal mee.”

Ik wist wel een beetje hoe het eraan toegaat op een WK

Toch was de tevredenheid over het WK-resultaat groot. Zeker omdat Nederland normaal gesproken vaak rond de vijftigste of zestigste plaats eindigt. „Voor Nederlandse begrippen is dit gewoon een heel goed resultaat”, zegt Chris.

Voor Attack was het WK meteen haar laatste grote internationale optreden. „Ze mag nu met pensioen”, vertelt Yvonne. Helemaal stilzitten hoeft de hond niet. „Ik blijf nog wel speuren met haar, want dat is minder belastend dan springen en pakwerk.”

ROCKY

Ondertussen staat de volgende generatie alweer klaar. Rocky, een dochter van Attack, wordt inmiddels klaargestoomd voor het hoogste examenniveau binnen de sport. „Toen ik hoorde dat ik mee mocht naar het WK, dacht ik eerst nog: kan ik dit wel? Maar toen ik daar eenmaal stond, dacht ik: ik kan dit gewoon. En ik vond het zó leuk. Dus als ik weer een kans krijg, ga ik zeker weer.”