Column Lida Naber: ‘Wij genoten van een klucht met een grote K’

NIJKERK Zomercolumniste Lida Naber neemt lezers mee langs afgelaste plannen, saamhorigheid en een bijzonder vergezicht dat haar aan het denken zet.

Code rood zorgde de laatste zaterdag van juni 2026 voor het afgelasten van vele evenementen. Alle tijd en energie die in de voorbereidingen waren gestoken, het kon zo de ijskast in. Tranen met tuiten, zeker bij Cisca van Drie van het Veensche Hart. Het afscheid van ‘haar kindje’ kon ook niet doorgaan. Het deed me weer denken aan de Coronapandemie toen ook alles werd afgelast en mensen die met pensioen gingen geen afscheid konden nemen van hun werk en hun collega’s. Zo moet dat voor Cisca ook hebben gevoeld. Ik ga ervan uit dat zij op een andere manier het afscheid nog krijgt wat zij zo verdient. 

Het enige wat die dag nog wel door ging was het blijspel op het schoolplein van school De Appelgaard, maar dan alleen ’s avonds. Het was een perfecte zomeravond en toen de zon achter de bomen was gezakt konden wij genieten van een klucht met een grote K. Over een buurtsuper die met sluiting dreigde omdat de eigenaresse meer mogelijkheden, lees geld, zag in een grote zaak in de stad. Bewoners waren in alle staten en zij verzonnen de dolste listen om de plannen tegen te gaan. Dit spel werd gepeeld door buurtbewoners zelf, allemaal vrijwilligers, die maanden hebben gerepeteerd, naast vaak een drukke baan. En spelen, dat konden ze! De passie spatte ervan af. Deze buurtbewoners lieten en laten zien dat je door samen te werken de mooiste dingen voor elkaar krijgt. Niet voor jezelf, maar juist voor anderen. Zo organiseert buurtvereniging Appel-Driedorp wandelingen, inloopochtenden in het Appelhuus (in school De Appelgaard), fietstochten en toneelavonden. Het leuke is dat je als niet ‘Appelaar’ ook welkom bent om eens kennis te maken met bewoners van een andere buurt in onze gemeente. 

Voorbode van onweer - Lida Naber

De nazit deze avond duurde niet te lang want onweer dreigde en wij fietsen omstreeks tien uur ’s avonds terug richting stad via de Slichtenhorsterweg. Hier keken wij kilometers weg, met prachtige bliksemflitsen in de verte en de verlichte toren van Nijkerk als baken. Door dit prachtige vergezicht moest ik ineens denken aan het gedoe van het ‘geluidsgat’ langs de A28. Gecreëerd om juist zicht op de bedrijven te krijgen, maar waardoor bewoners van Corlaer geluidsoverlast hebben. En dan heb je ook de heg rondom huize Hoevelaken, waar juist wel weer een gat in mag worden geknipt, zodat er weer zicht op het monumentale pand komt. Je hebt beschermde stadsgezichten, maar of er ook beschermde vergezichten zijn, dat weet ik niet. Maar wat mij betreft komt de Slichtenhorsterweg hier zeker voor in aanmerking.