
Tanja Viveen is geestelijk verzorger en verhalenverteller: ‘Ik geloof in de kracht van verhalen’
31 mei 2025 om 07:55 AchtergrondNIJKERK Tanja Viveen (1972, Gouda) woont al vele jaren met haar man, dochter en zoon met veel plezier in de wijk Paasbos in Nijkerk. Ze werkt als geestelijk verzorger in ziekenhuis St Jansdal in Harderwijk en is daarnaast actief als verhalenverteller. In haar voorstellingen belicht ze thema’s die voor iedereen herkenbaar zijn, zoals zorgen voor een ander, omgaan met afhankelijkheid en het ouder worden.
door Jantine Teeuw
Na haar VWO volgde Viveen de Evangelische Hogeschool (EH), waar ze werd geholpen bij haar studiekeuze. Theologie sprak haar aan, allereerst niet met het idee om predikant te worden, maar meer omdat het vakgebiedhaar interesseerde. ,,Ik wilde praten met mensen over geloof en levensvragen, en mensen daarin helpen”, vertelt Viveen . Hoewel ze voor haar studie al in de thuiszorg werkte, ontdekte ze tijdens haar studie theologie dat ze daarin echt verder wilde.
Tijdens haar studie en stage is haar denken steeds meer veranderd en gevormd. Zo kwam het predikantschap steeds meer in beeld. In Dordrecht is ze begonnen als geestelijk verzorger, waar ze 1,5 jaar heeft mogen werken. ,,Tijdens deze periode had ik een fijne mentor die mij begeleidde en toen dacht ik ja, dit is wat ik wil doen.” Daarna werkte ze 22 jaar in verpleeghuis Vivium in Naarden, waar ze werd bevestigd als predikant met een speciale opdracht vanuit de PKN-gemeente. ,,Ik heb daar alles moeten leren over werken in een verpleeghuis. Maar juist die breedte vond ik mooi. Je spreekt mensen met allerlei levensovertuigingen.” Sinds kort werkt Viveen bij het St Jansdal ziekenhuis in Harderwijk. ,,Ik heb daar alles moeten leren over werken in een verpleeghuis. Maar juist die breedte vond ik mooi. Je spreekt mensen met allerlei levensovertuigingen.”
VOORSTELLINGEN
Daarnaast heeft Viveen een creatieve kant. Ze houdt van schrijven en speelde vroeger veel toneel. In haar werk als verhalenverteller komt dit samen. ,,Ik had ooit al een voorstelling geschreven en op de plank liggen. Toen een vrijwilliger uit de kerk in Naarden een invulling zocht voor de seniorenmiddag, heb ik voor het eerst de voorstelling mogen doen. Door de vele positieve reacties besloot ik ermee door te gaan.” Vervolgens schreef ze verschillende voorstellingen over mantelzorg waaronder: Rouw en Trouw, Verhalen uit het verpleeghuis en Jij zorgt voor mij. De voorstellingen gaan over hoe het is om ouder en afhankelijker te worden, hoe het wonen in een verpleeghuis eruit ziet en over mantelzorgen. Deze thema´s hebben volgens haar mooie en moeilijke kanten. ,,Ik geloof in de kracht van verhalen, waar aan je je kan spiegelen. De voorstelling is voor mensen die te maken hebben met ouderen in de zorg. Zo heb ik de voorstelling al voor veel soorten groepen gedaan waaronder bijvoorbeeld: pastorale teams, kerkenraden, en Alzheimer Cafés.” In haar werk als geestelijk verzorger merkt ze dat ze voldoening haal uit momenten waarop iemand echt blij is met haar aanwezigheid. ,,Wanneer je naast iemand kunt staan, kunt luisteren en helpen. Tijdens voorstellingen vind ik het fijn als mensen geboeid zijn en diep in het verhaal zitten. Ook vind ik het mooi als mensen erkenning vinden in wat ik vertel.”
NIJKERK
Viveen woont al 22 jaar in Nijkerk, in de wijk Paasbos. ,,Toen ik in Naarden ging werken, hoefde ik niet per se dicht bij mijn werk te wonen. Mijn man en ik kwamen uiteindelijk uit bij Nijkerk. Het is een mooie, groene omgeving met zowel bos als polder en hei in de buurt. Daarnaast heeft het een gezellig centrum met een markante toren en een station, wat voor ons praktisch was. Het is een mooie, groene omgeving met zowel bos als polder en hei in de buurt.” In de gemeente Nijkerk heeft ze al een paar voorstellingen mogen geven. ,,Zo heb ik mogen optreden in de bibliotheek. En trad ik op bij de lokale welzijnsorganisatie Sigma en bij het Alzheimercafé in Hoevelaken Daardoor heb ik ook meer mensen mogen leren kennen via de bibliotheek en van organisatie Sigma.” Viveen vertelt dat sinds ze in het ziekenhuis in Harderwijk werkt, Nijkerk nog dichterbij voelt, dit komt omdat veel patiënten uit Nijkerk naar het ziekenhuis in Harderwijk gaan. ,,Wat ik mooi vind aan Nijkerk is dat het groot genoeg is, maar toch niet té groot om oog voor elkaar te houden. Je kent de buurt, en mensen zorgen voor elkaar. Die hartelijkheid en warmte zie ik echt als de kracht van Nijkerk.”

















