Een dag geen basketbal is een dag niet geleefd voor Cher Korver

NIJKERK - Een dag geen basketbal is een dag niet geleefd voor rolstoelbasketbalster Cher Korver. De 36-jarige Nijkerkse maakte deel uit van het Nederlandse vrouwenteam dat onlangs derde werd in het rolstoelbasketbaltoernooi bij de Paralympics in Londen. ,,Iedereen wou die medaille zien," vertelt ze, nog nagenietend van het succes. ,,Ik heb twee neefjes. Die zitten op de basisschool en ik haal ze regelmatig op. Ze hebben daar ook zo meegeleefd. Ze hebben tijdens de lessen de wedstrijden gevolgd via internet. Het schoolplein stond helemaal vol en de leerlingen vroegen me om een handtekening."

door Jeen de Meer

Al vijftien jaar is Korver één van de steunpilaren van het Nederlands rolbasketbalteam. Na Sydney (in 2000), Athene (in 2004) en Peking (2008) was Londen haar vierde deelname aan de Paralympische sporthappening. Korver: ,,Sydney was zo fantastisch. De Australiërs zijn zo sportminded. Daarna heb ik Athene en Peking meegemaakt en dat vond ik een stuk minder. Ik had echt nooit gedacht dat het in Londen net zo als in Australië zou zijn, de mensen waren zo enthousiast. Ik was echt verbaasd."

Korver denkt dat ze in het Verenigd koninkrijk verder zijn met de emancipatie van de gehandicapte sporter dan in Nederland. ,,Daar word je als paralympiër op handen gedragen, daar kunnen we hier nog een voorbeeld aan nemen. Er hangen daar van een groot sportmerk op billboards afbeeldingen van een paralympische zwemster. Dat zie ik in Nederland nog niet zo snel gebeuren."

Korver is lid van DeVeDo, de Ermelose vereniging die 40 jaar bestaat. Ze geeft er graag haar kennis en ervaring door aan de toekomstige internationals. Waar andere verenigingen moeite hebben met jeugdige aanwas, floreert de rolstoelbasketbaltak van de jubilerende vereniging met twee jeugdteams ,, Het lijkt we of er ergens een blik is opengetrokken want ineens is er geen houden meer aan", zegt Korver met een big smile.

Als kind was Korver al gek van sport. Turnen was echt haar ding met als favoriete toestel de brug met ongelijke leggers. Op jonge leeftijd kreeg ze een spierziekte die de spieren en zenuwen in haar benen aantastte waardoor ze op haar negentiende in een rolstoel belandde. ,,Ik zie de rolstoel niet als een uitkomst", stelt Korver. ,,Natuurlijk is het dat wel, maar dan klinkt alsof ik er blij mee ben maar dat is absoluut niet waar. Ik vond het vreselijk en heb nog heel lang met krukken doorgelopen, terwijl ik eigenlijk al niet meer kon lopen omdat ik er niet in wilde."

De Nijkerkse ging niet bij de pakken neerzitten. Aanvankelijk ging ze zwemmen maar haalde daar geen voldoening uit. ,,Toen kwam ik iemand tegen die me meenam naar het basketbal en dat vond ik wel leuk. Ik werd hier met open armen ontvangen. Ik heb een training meegedaan en toen zei de coach Kees van de Bunte 'aan het eind van het jaar zit jij nog in het Nederlandse damesteam als je zo doorgaat' en hij had gelijk."

Voor het eerst bood de NOS dit jaar op internet live-streams van de Paralympics. Een hele vooruitgang vindt Korver al denkt ze dat gehandicapte sporters in Nederland nog steeds niet dezelfde hoeveelheid aandacht in de media krijgen als de 'gewone' sporters. ,,Iedereen zegt wel dat het met de media een stuk beter is dan bij de vorige Spelen maar alles bij elkaar opgeteld was de hoeveelheid zendtijd op televisie precies gelijk."

Korver weet nog niet of ze over 4 jaar in Rio de Janeiro voor haar vijfde Paralympics gaat. ,,In principe hoef ik niet meer zo nodig", zegt de routinier. ,,Het is mooi zoals het nu is met vier en een medaille. Zolang ik het nog leuk vind, ga ik er wel mee door. De kans bestaat dat er nog een vijfde komt."

Deze week wordt Korver gehuldigd in haar woonplaats en ze 'vreest' dat ze op een praalwagen door de stad gereden wordt. ,,Ik zit daar niet op te wachten maar voor de mensen is het natuurlijk hartstikke leuk want ze hebben zo met me meegeleefd."