Buddyproject maakt hardlopen voor slechtzienden in Nijkerk mogelijk

25 mei 2026 om 19:40 Mensen

NIJKERK Roezbeh Rahmanfard (40) was zeven jaar toen hij met zijn ouders en twee zussen vanuit Iran naar Nederland kwam. Hij kijkt terug op een fijne jeugd in Iran waar hij op een speciale school voor blinde en slechtziende jongens zat.

door Lida Naber

„Mijn ouders moesten vluchten vanwege het regime daar. Het was best wel spannend in Nederland, je komt in een azc terecht in een voor jou heel ver buitenland. We kregen onze verblijfsvergunning en ik kon naar het Bartiméus in Zeist, een school voor blinden en slechtzienden. Daarna kon ik doorstromen naar het reguliere voortgezet onderwijs, het vwo. Vervolgens haalde ik mijn bachelor rechten in Utrecht. Ik genoot van mijn studie maar tijdens mijn master ging het moeizamer. Ik kon eerst nog lezen met een loep, dat maar mijn zicht werd steeds minder. Ik kreeg te horen dat ik op termijn helemaal blind zou worden.”

Hoe pak je dan je leven weer op? Rahmanfard: „Ik had zo graag mijn studie willen afmaken maar dat ging echt niet. Emotioneel was het ook zwaar, je moet jezelf hervinden. Ik moest braille leren lezen en leren omgaan met mijn beperking. Gelukkig kon ik vrijwilliger worden bij de Informatiewinkel bij de gemeente Amersfoort, waar ze laagdrempelig hulp bieden aan mensen die moeite hebben met formaliteiten bij de overheid. Mijn rechtenstudie hielp hier zeker bij.” 

CORONA

Toen kwam corona en alles ging op slot. „Dat was ook heel moeilijk en ook saai. Ik woonde nog bij mijn ouders in Amersfoort, maar wilde heel graag op mezelf wonen. Ik kwam ik in aanmerking voor een leuk huis in Nijkerk, in 2021. Ook wilde ik graag wandelen, en kwam in aanmerking voor een geleidehond. Die kreeg ik al snel, in 2022. Deze hond had al een opleiding achter de rug en daarom was het lopen met een hond een hele nieuwe ervaring voor mij. Maar nu zijn we samen een team en in huis is het ook gezelliger.

VRIJWILLIGER

Via de Informatiewinkel kwam ik ook in aanraking met de Stichting Integratiewerk en zo belandde ik als vrijwilliger bij het Taalhuis. In Nijkerk help ik mensen die om verschillende redenen in Nederland zijn terechtgekomen met het leren van de Nederlandse taal. Ook mensen die in dezelfde situatie zaten als mijn ouders destijds. Ik kan me inleven in hun achtergrond. Mensen komen in een vreemd land terecht en zijn als het ware ontworteld. Ik vind het een verrijking om dit te mogen doen en ik help graag. Ook help ik het Paashuis als er een gezellige middag is voor mensen met een beperking. We kletsen, doen spelletjes. Ik heb zelf ook een beperking en mag zelf hulp ontvangen. Om dan weer iets aan een ander te geven, daar word je een rijker mens van.”

HARDLOPEN

Rahmanfard is graag buiten, hij fietst samen met zijn vader op een tandem, wandelt graag met de hond, maar wat hij ook heerlijk vindt is hardlopen. Met een visuele beperking is dat wel een uitdaging. Onlangs liep hij de halve van Nijkerk. Hoe kreeg hij dat voor elkaar?

Rahmanfard: „Ik begon in 2018 met trainen in Amersfoort, waar ik toen woonde. Daar leerde ik hoe ik met een buddy kon lopen, eerst op de baan, slalommen, obstakels, om pionnen heen. Ook leerde ik hoe je altijd veilig kunt lopen met een buddy, met een touwtje. De buddy houdt de ene helft vast en ik de andere. Die kleine cursusbuddy lopen in Amersfoort, vond ik zo leuk dat ik dacht, ik wil wel echt hard gaan lopen. Toen ik in Nijkerk kwam wonen kwam ik in contact met Arend van Zessen van de atletiekvereniging. Hij wilde mij wel helpen met het opzetten van het lopen met een buddy, er was geen ervaring mee. Franz van Barneveld, mijn trainer in Amersfoort, is vier keer naar Nijkerk gekomen om mee te trainen samen met een paar vrijwilligers die wel buddy wilde zijn. Arend en zijn dochter waren de basis en mijn buddy’s.”

Arend van Zessen is heel erg enthousiast over het hele project: „Het was nieuw voor ons, maar toen Franz van Barneveld mij belde was ik meteen enthousiast. Wij zijn eerst getraind en toen kon ik anderen trainen. Om twee keer in de week te trainen heb je wel een stuk of zes buddy’s nodig. Er kwamen steeds meer mensen bij en we hadden inmiddels zoveel expertise opgedaan dat we verder gingen en afspraken dat we dezelfde taal moesten spreken. Ook riepen we een proeve van bekwaamheid in het leven. We hebben de buddy’s laten lopen met kapjes op, zodat ze niets zagen en leerden hoe het voor ‘Roes’ moest zijn om deze commando’s te leren.”

Rahmanfard: „Zo leerde ik om 10 kilometer te lopen. Er kwamen meer buddy’s bij, ik kon vaker trainen en toen werd mijn doel om de halve van Nijkerk te lopen. Dankzij een mooi schema van Arend is me dat ook gelukt. Ik train twee keer in de week en elke keer heb ik iemand anders. Arend coördineert dit allemaal, hij is de buddybegeleider. Al met al een hele challenge, maar ik liep de Halve van Nijkerk. Wie weet kan ik straks de marathon van Rotterdam lopen.”