Anneke en Klaas-jan blikken terug op hun gezinshuis
27 mei 2026 om 07:55 MaatschappelijkNIJKERKERVEEN Tien jaar lang boden Anneke en Klaas-Jan Kalkeren uit Nijkerkerveen in hun gezinshuis Ruchama een thuis aan kinderen die niet bij hun ouders konden wonen. In april droegen zij het gezinshuis over aan nieuwe eigenaren om hun droom in Zuid-Afrika te volgen. Daar willen zij een guesthouse en opvang voor daklozen realiseren. ,,We kijken met veel dankbaarheid terug op deze periode,” zeggen ze.
door Marion Zuurveen
Het verlangen om voor kwetsbare kinderen te zorgen ontstond al vroeg. Anneke werkte in het speciaal basisonderwijs en voelde zich sterk betrokken bij kinderen die extra zorg nodig hadden. ,,Op mijn 21e wilde ik al een meisje opvangen dat anders in een instelling zou komen”, vertelt ze. Dat idee is nooit verdwenen. Samen met Klaas-Jan kreeg ze vier kinderen, maar het gevoel bleef dat er ruimte was voor meer: ,,Ons hart was groter dan alleen ons eigen gezin en we wilden die ruimte ook echt benutten.”
Ook voor Klaas-Jan speelde zingeving een belangrijke rol. Hij werkte in de verzekeringen, maar wilde meer betekenen voor anderen en iets doen dat er echt toe deed. Toen de mogelijkheid om gezinshuisouders te worden op hun pad kwam, viel alles op zijn plek en voelden ze dat dit hun weg was. In 2015 startten ze hun gezinshuis in Nijkerk. Hun gezin groeide uit tot tien personen. In 2020 verhuisden ze naar een groter huis in Nijkerkerveen, waar ze plek hadden voor zeven gezinshuiskinderen. In totaal boden ze in tien jaar opvang aan achttien kinderen en jongeren, ieder met een eigen verhaal en achtergrond.
Anneke en Klaas-Jan Kalkeren.
Op het vliegveld- Familie Kalkeren
GEEN DAG HETZELFDE
Het leven in een gezinshuis was intensief en vroeg veel inzet en flexibiliteit. Naast de dagelijkse zorg hadden ze veel contact met ouders, scholen en hulpverleners. Ook begeleiding bij therapie, afspraken en huiswerk hoorde erbij. ,,Geen dag was hetzelfde”, zegt Klaas-Jan, ,,Je moet steeds schakelen en kijken wat er nodig is.” De kinderen die zij opvingen hadden vaak al veel meegemaakt. Dat bracht de nodige uitdagingen met zich mee. ,,We hebben een kind gehad dat in het begin niet kon praten”, vertelt Anneke. Ook gedragsproblemen en verslaving speelden soms een rol. Dat vroeg veel van het gezin, ook van hun eigen kinderen die hun aandacht moesten delen en daarin mee bewogen. Toch overheersen de mooie herinneringen. Ze gingen samen op vakantie, organiseerden bonte avonden en maakten uitstapjes naar musea en pretparken. Ook kleine momenten, zoals samen eten of een spelletje doen, waren waardevol. ,,Juist die gewone momenten zijn zo belangrijk”, zegt Anneke. Soms waren veranderingen klein, soms ingrijpend. ,,Niet altijd zagen we direct resultaat. Maar er waren ook momenten waarop kinderen grote stappen maakten, vertrouwen kregen en trauma’s begonnen te verwerken. Dat maakt het werk bijzonder en waardevol”, aldus Anneke.
In Zuid-Afrika werken ze aan hun nieuwe plannen en toekomst. - Familie Kalkeren
We zijn dankbaar voor alles wat we mochten doen
ZUID-AFRIKA Tijdens een vakantie in Zuid-Afrika in 2024 werden Anneke en Klaas-Jan geraakt door de armoede die ze daar zagen. ,,Mensen leefden op straat, onder karton of plastic. Dat liet ons niet los,” zegt Klaas-Jan. Ze besloten hun leven een nieuwe richting te geven en zich daar in te zetten voor anderen die hulp nodig hebben.
De overdracht van het gezinshuis werd zorgvuldig voorbereid, zodat de zorg voor de kinderen goed door kon gaan. Inmiddels wonen ze samen in Zuid-Afrika, waar ze werken aan hun nieuwe plannen en toekomst.
Het gezinshuis Ruchama wordt voortgezet door nieuwe eigenaren. Voor Anneke en Klaas-Jan voelt het goed om het werk door te geven. Anneke: ,,We zijn dankbaar voor alles wat we hebben mogen doen. Voor alle kinderen die een plek bij ons hebben gehad. Dat nemen we voor altijd mee.”
