Het persbericht dat Scott Deroue verstuurde riep bij de kenners en liefhebbers de nodige vraagtekens op. ‘Een combinatie van een gebrek aan uitzicht vanwege de financiële mogelijkheden om de overstap te maken naar bijvoorbeeld de WK Supersport 600 klasse en een gebrek aan motivatie om op dezelfde voet door te gaan, liggen ten grondslag aan Deroue’s keuze om zijn helm aan de wilgen te hangen,’ zo stond in het officiële bericht te lezen. ,,Ja, dat was inderdaad een beetje oppervlakkig. Ik begrijp dat het vragen oproept.’’

UITZICHT ONTBREEKT Volgens Scott Deroue is het niet zo ingewikkeld. ,,Iedereen denkt misschien dat het alleen om het geld gaat. Dat is voor een deel waar, maar voor een groot deel ook weer niet. Als ik in het WK Supersport 300 had willen blijven dan was dat mogelijk geweest. Het budget voor nog een jaar in die klasse had ik voor elkaar. Maar mijn gevoel zegt mij dat ik het niet moet doen. Het belangrijkste voor mij is dat het uitzicht op sportieve progressie ontbreekt.’’

Als sportman wil je altijd hogerop. Voor mij was dat de stap naar het WK Supersport 600

De 25-jarige wegracer maakt al vier jaar deel uit van de top in het WK Supersport 300. De geboren Nijkerkervener kwam al die seizoenen uit voor het team van MTM Kawasaki. In het WK boekte hij zes overwinningen en twintig podiumplaatsen. Deroue eindigde ieder jaar in de top-drie van het kampioenschap. De laatste twee jaar sloot hij af als vice-wereldkampioen. ,,Als sportman wil je altijd hogerop. Voor mij was dat de stap naar het WK Supersport 600. Het is mij niet gelukt om het juiste team te vinden. Dat komt door een combinatie van financiën en van gevoel.’’

JUISTE GEVOEL  Als toprijder in het voorportaal van de Supersport 600 leek een stap naar deze klasse een logisch vervolg. ,,Daar hoopte ik ook op. Ik heb diverse aanbiedingen gehad en meerdere gesprekken gevoerd. Ik miste óf het juiste gevoel bij de teams of de aanbieding was financieel niet interessant of onhaalbaar.’’ Volgens Deroue is er een groot verschil tussen het WK Supersport 300 en de categorie daar boven. ,,Een seizoen racen kost al gauw 100.000 euro. Dat is erg veel geld. De teams hebben het ook niet makkelijk en zoeken rijders die geld meebrengen. Voor de rijders is het weer lastig om goede sponsors te vinden. De coronacrisis heeft wat dat betreft veel invloed op de motorsport. Voor onze sponsors was het ook een lastig jaar. De relaties konden niet naar het circuit komen. Dat maakt het voor hen ook minder interessant. Het gaat hen ook om de contacten met andere bedrijven en een stukje beleving door bij de races aanwezig te zijn. Ik heb in al die jaren hele fijne en trouwe sponsors gehad en ben ze daar nu nog zeer dankbaar voor.’’


Scott Deroue en zijn teamgenoten van MTM Kawasaki na de winst in Portimao 2019. Foto: Randy van Maasdijk

Om nog een keer een gooi te doen naar de wereldtitel in het WK Supersport 300 was voor Deroue geen optie. ,,Ik had waarschijnlijk weer in de top kunnen rijden en mogelijk wereldkampioen kunnen worden. Maar zelfs dan is dat geen garantie om mijn sportieve droom te kunnen verwezenlijken. Met een wereldtitel op zak wordt het wel iets makkelijker om met teams te praten, maar er moet ook dan nog veel geld op tafel komen. Daarom stelde ik mijzelf de vraag: is dit het mij wel waard?’’

Ik heb geen zin meer om weer een jaar alles voor de sport over te hebben

NIET HAALBAAR De liefhebber (,,Ik rijd al 18 jaar met veel plezier en wil altijd racen om te winnen’’) besloot na lang wikken en wegen het roer om te gooien. ,,Ik heb geen zin meer om weer een jaar alles voor de sport over te hebben, veel tijd, energie en geld te investeren om daarna weer te concluderen dat mijn sportieve ambities niet haalbaar zijn. Ik kon ook gaan rijden voor een team in een minder aansprekende categorie, maar dat is niet de sportieve uitdaging of promotie die ik zocht.’’

Boos of teleurgesteld is Deroue niet. ,,Het is mijn eigen keuze geweest. Ik kies nu voor andere zaken. Motorracen is prachtig, het is mijn lust en mijn leven. Maar er zijn meer dingen in het leven die leuk zijn. Ik blijf echt wel racen en betrokken bij de sport. Ik kan nu echter zelf bepalen waar ik wil gaan racen en vooral wanneer. Er komt echt wel een moment dat ik weer ergens aan de start sta. Ja, dat zal op een lager niveau zijn. Maar dat is de consequentie van mijn besluit.’’

IETS NIEUWS De in Amersfoort woonachtige Deroue (,,Ik heb het goed naar mijn zin en blijf hier graag nog een tijdje wonen’’) gaat zich richten op zijn maatschappelijke positie. Hij blijft beroepshalve deels betrokken bij zijn favoriete sport. ,,Ik blijf actief als begeleider van jonge talentvolle rijders op minibikes en Ohvale’s. Dat doe ik al een jaar of vijf, maar nu ga ik dat uitbreiden en nog professioneler invullen. Op deze manier blijf ik ook motorrijden en ik vind het leuk om jonge racers, die ook nog eens aanleg hebben, een handje te helpen op weg naar betere prestaties. Ik ben zelf altijd super fanatiek geweest en hoop dat ik de kinderen iets kan leren. Het is tijd voor iets nieuws in mijn leven en daar past dit heel goed in.’’

Daarnaast heeft Scott de handschoen opgepakt om een ambacht onder de knie te krijgen. ,,Ik heb nooit echt een vak geleerd. Nu ben ik sinds een jaar bezig om het vak van stratenmaker te leren. Ik werk veel voor het bedrijf van Marchell Flier uit Hoge Enk. Ik vind het een uitdaging. We doen veel creatief werk en maken bijzondere straten in tuinen van particulieren en bij bedrijven. Ik ben blij met de kans om het werk op deze manier te kunnen leren. Ja, het is een heel ander leven.’’

Door Berry Kamphorst