Zelf had ze niet verwacht dat ze tien jaar geleden zou zeggen dat ze in het walhalla van het schaatsen actief hoopte te zijn. Op dat moment was ze namelijk aan het skeeleren én aan het turnen en moest ze een keuze maken waar ze mee door wilde gaan. Uiteindelijk werd het - mede door de adrenalinekick die ze kreeg van de hoge snelheden - skeeleren en dat bleek voor Bouw de juiste keuze. 

Haar vriendjes en vriendinnetjes vonden het maar raar: geen hockey, voetbal, korfbal of een andere bekende sport, maar skeeleren.  Toch veranderden die vragende blikken toen Bouw vertelde over haar hobby. ,,Vaak als ik uitlegde dat het echt tof was, begrepen ze mijn keus. Ik vond skeeleren toen vooral erg leuk omdat je hoge snelheden kon halen en je lekker buiten was." Toen het buiten kouder en natter werd, kwam er een einde aan het skeelerseizoen. Hierdoor moest Bouw opzoek naar een alternatief en op 8-jarige leeftijd ging ze op advies van haar vader schaatsen. Ze was direct enthousiast en de Nijkerkse bleek talent te zijn. Al had ze dat zelf nog niet zo door. ,,Dat besef kwam pas toen ik in Dronten ging trainen", blikt de 15-jarige schaatsster terug. ,,Ik was bezig op de binnenbaan aan het trainen en toen kwam de coach boos op mij af. Althans, ik dacht dat 'ie boos was. Hij riep mij en vroeg wat ik daar deed. Ik had geen flauw idee wat hij bedoelde en hij stuurde mij naar de buitenbaan. Bleek dus dat hij helemaal niet boos was en mij juist naar een hoger niveau wilde brengen."

De coach kwam boos op mij af, althans dat dacht ikVanaf dat moment ging het hard. Bouw won wedstrijden, ging soms letterlijk en figuurlijk onderuit, maar bleef doorknokken. Toch heeft ze ook een lastige periode gehad, waarna de hulp van sportpsycholoog Sandra van Essen uit Leusden werd ingeschakeld. ,,Dat is nog niet zo lang geleden. Ik was te streng voor mijzelf, legde de lat te hoog en daardoor was ik voor mijzelf soms de grootste tegenstander. Toen mijn ouders voorstelden om met een sportpsycholoog te gaan praten, zei ik dat ik niet gek was. Maar nu ben ik blij dat ik die stap heb gezet en voel ik mij vrijer."

Het is dan ook niet makkelijk waarmee Bouw bezig is. Ze traint in Dronten, is vrijwel elke dag met haar sport bezig en dat terwijl vrienden en vriendinnen samen chillen. ,,Ik moet vaak nee zeggen, dat klopt. Op sommige momenten vind ik dat lastig, maar ik weet waarvoor ik dat doe. Ik wil erachter komen hoe ver ik kan komen in de sport en moet daarvoor dingen laten."

Het artikel gaat verder onder de foto (fotograaf: Mathilde Dusol). 

TRAINING In haar leeftijdscategorie schitterde Bouw al meerdere malen op Nederlandse Kampioenschappen en dat succes vraagt om meer. Toch legt zij zichzelf geen druk op en wil ze vooral blijven genieten. Dat genieten gebeurt nu echter op een andere manier, want het coronavirus zorgt ervoor dat haar weken en trainingen er anders uitzien. ,,Het enige voordeel is dat we per dag twee uur reistijd besparen", zegt ze met een lach, nadat Bouw net haar huiswerk heeft afgemaakt. Volgende week wachten tentamens en die cijfers tellen mee voor het examen in het nieuwe schooljaar. Omdat ze niet naar Dronten kan om op de baan te trainen, moet ze thuis improviseren. Krachttraining in de tuin met waterflessen bieden uitkomst. ,,Je wordt wel vindingrijk van deze periode. Ik sport alsnog elke dag en heb veel contact met de coach. Krachttraining, conditietraining, alles gaat gewoon door. Zo fiets ik bijvoorbeeld veel om mijn conditie goed te houden."

Skeeleren doet ze niet zo vaak, moet de tiener bekennen. ,,Dat is toch heel anders dan schaatsen en daarnaast is het hier in de buurt best druk op straat. Soms, zo één keer in de week, doe ik het toch eventjes."

Het artikel gaat verder onder de foto (fotograaf: Mathilde Dusol). 

Terwijl veel sporters niet weten waarvoor ze in deze lastige periode zelfstandig trainen, heeft Bouw een duidelijk doel voor ogen. Voor haar is het een geluk bij een ongeluk dat zij moet presteren tijdens het winterseizoen en nu dus op kracht kan komen. ,,Voor mij verandert er dus niet super veel, al mis ik mijn teamgenoten wel. Het samen zijn, elkaar motiveren en uitdagen. Maar goed, nu spreek je elkaar moed in via de telefoon. Dat is soms wel nodig, want af en toe heb ik wel een beetje een motivatieprobleem. Het is toch heel anders trainen op deze manier." 

Over de mogelijke prestaties die Bouw volgend seizoen wil boeken, spreekt ze liever niet. Ze heeft dan wel net nieuwe schaatsen laten ontwerpen, maar zo ver kijkt ze nog niet vooruit. Het plezier in de sport staat op één en ze beseft maar al te goed dat de rest dan mogelijk vanzelf komt. ,,Maar", zegt Bouw na wat doordrammen. ,,Als ik toch mag dromen, dan zou ik erg graag in een vol Thialf willen schaatsen. Dat lijkt mij fantastisch. En oke, als ik dan nog groter droom: ooit de Olympische Spelen."

Door Jeroen van der Veer

Mathilde Dusol
Foto: Mathilde Dusol
Mathilde Dusol
Foto: Mathilde Dusol
Mathilde Dusol
Foto: Mathilde Dusol