De allereerste keer op natuurijs, Van Ramshorst weet het nog goed. Het gekraak onder haar voeten zorgde ervoor dat de inmiddels 24-jarige Nijkerkse binnen no-time weer aan de kant stond. Nu, enkele jaren later, droomt ze van een overwinning tijdens de alternatieve Elfstedentocht op de Weissensee. ,,Een tocht van 200 kilometer. Oh, wat zou dat gaaf zijn om daar een rol van betekenis te spelen."

HERINNERINGEN Dat ze nu voorzichtig daarover kan dromen, heeft Van Ramshorst te danken aan haar opa. In eerste instantie ging de Nijkerkse op paardrijden omdat haar zus dat ook deed, maar al snel werd duidelijk dat dit geen sport voor haar was. Diezelfde conclusie trok Van Ramshorst toen ze als handbalster actief was. ,,De sport vond ik leuk, maar mijn teamgenootjes waren minder fanatiek dan dat ik was. Dat ging dus niet zo goed."

Met mijn opa heb ik erg vaak op het ijs gestaanEn toen was daar haar opa. Hij nam Laura van Ramshorst op sleeptouw en rond haar twaalfde probeerde ze het schaatsen uit. ,,Met hem heb ik erg vaak op het ijs gestaan. Daarnaast hebben we ook vaak zat onze skates in de kofferbak gegooid, zijn we naar de polder gereden en hebben daar vervolgens heel wat kilometers afgelegd. Zo is de liefde voor de sport ontstaan en ik koester de herinneringen die ik aan mijn inmiddels overleden opa heb."

TACTISCH SPEL Al snel ontgroeide Van Ramshorst de Schaats- en Skeelervereniging Nijkerk (SSVN) en daarom ging ze skeeleren in Heerden en schaatsen in Deventer. ,,Ik ben een trainingsbeest", zegt de vrouw die zichzelf inmiddels topsporter mag noemen lachend. ,,Misschien geen natuurtalent, maar ik wil wel graag alles weten en kunnen. Steeds meer begon ik stapjes te maken en kwam ik erachter dat ik marathonschaatsen leuk vond." Bij dit onderdeel worden er grote afstanden afgelegd. Dit gebeurt in ploegen van vier, waardoor er ook een tactisch spel mogelijk is. ,,Je kan het vergelijken met wielrennen. Daarin start je ook met z'n allen en zie je dat de deelnemers een spel spelen. Hard vooruitgaan is één, maar je moet er ook bij nadenken."

MASSASPRINT En juist dat laatste onderdeel is Van Ramshorst op het lijf geschreven. ,,Ik kan vrij goed een wedstrijd lezen", aldus de schaatsster. ,,Ook al willen mijn benen soms niet, ik heb wel in mijn hoofd hoe de race kan of moet."

Ik weet van mezelf dat ik top tien kan rijden, maar dat wil nog nietZo'n vijftien uur per week is de, inmiddels in Barneveld woonachtige, marathonschaatser bezig met haar sport. Dit naast haar baan in de zorg. Een druk leventje, maar Van Ramshorst doet dit alles met veel plezier. De twintiger is inmiddels zo in de sport gegroeid, dat ze actief mag zijn in de topklasse. Momenteel is ze alweer halverwege het seizoen op de kunstijsbaan. ,,Op zich gaat het best goed, alleen ik ben nog niet tevreden met de eindklassering. Ik weet van mezelf dat ik top tien kan rijden, maar dat wil nog niet. Waar dit aan ligt? Veel wedstrijden eindigen in een massasprint en dan kan het zomaar zijn dat je twintigste wordt. Dat lijkt laag, alleen als je het in perspectief bekijkt…"

MAGISCHE PLEK Al meerdere jaren mag het etiket 'topsporter' op Van Ramshorst geplakt worden en dat wil ze ook laten zien tijdens de wedstrijden op natuurijs. Straks, als eind januari de wedstrijden op de Weissensee worden verreden, wil de Nijkerkse pieken. ,,Zeker bij de 200 kilometer. Dat is zo'n mooie en zware wedstrijd. Vorig jaar heb ik deze voor het eerst uitgereden en ik kon in de finale zelfs nog aanvallen. Dat voelde na afloop zó goed."

Ja, Van Ramshorst wordt helemaal happy als ze er alleen maar aan denkt. De Weissensee is een magische plek voor haar en ze kijkt er dan ook erg naar uit. ,,Ik ga alleen nu niet roepen dat ik op een bepaalde plek wil eindigen. Dat is niet realistisch. Ik wil vooral genieten."

En dat terwijl ze zo'n tien jaar geleden niet eens op het krakende ijs durfde te staan. Van Ramshorst moet er zelf ook om lachen. De pas 24-jarige schaatsster hoopt nog lang van de sport te kunnen genieten. ,,Elk seizoen is er wel een momentje waarbij ik denk: 'Is dit het nou? Laat ik hier zoveel voor?'. Alleen die gedachte gaat ook heel snel weer weg, want de sport is nou eenmaal fantastisch."

Door Jeroen van der Veer