Toen Jan Niebeek ruim vijfendertig jaar geleden bij kv Sparta Nijkerk begon, werd meteen al duidelijk dat dit zijn sport was. ,,Eigenlijk is dat altijd zo geweest, die passie voor de korfbalsport. In mijn tienerjaren was ik niet de meest makkelijke jongen en ik denk zelfs dat ik door deze passie toch goed terecht ben gekomen. Dat heeft er wel eens anders uit gezien." Tot zijn twintigste doorliep hij de jeugdteams en speelde hij drie seizoenen in het oranje-wit van de Nijkerkse hoofdmacht. ,,Ik wilde op een hoger niveau spelen en kwam bij Dalto in Driebergen. En eigenlijk ben ik bij Sparta Nijkerk al begonnen met trainingen geven aan jongere jeugdteams. Op mijn vijfentwintigste behaalde ik mijn hoogste trainersdiploma, maar toen speelde ik zelf natuurlijk nog."

Bij korfbal is samenwerking essentieelDe mooiste jaren als speler kende Jan Niebeek bij het Amsterdamse Blauw-Wit. ,,In totaal heb ik daar acht seizoenen gespeeld, totdat ik op 36-jarige leeftijd stopte. Daar beleefde ik mijn sportieve hoogtepunt als speler, omdat we in één seizoen zowel de finale om het kampioenschap in de zaal haalden als de finale op het veld, wat heel uniek was. Helaas ging de zaalfinale na verlenging verloren, maar spelen in Ahoy met een geweldige ambiance was wel fantastisch. Later dat seizoen sleepten we de titel op het veld wel binnen, wat natuurlijk een groot feest opleverde." Twaalf keer kwam Niebeek uit voor het Nederlandse Korfbalteam, waarmee hij in 1999 wereldkampioen werd.

Artikel gaat verder onder de foto van Jan Niebeek in actie in Ahoy als speler van Blauw-Wit. 

Een andere sport beoefende Niebeek nooit officieel. ,,Korfbal is altijd mijn sport geweest. Doordat je niet mag dribbelen of lopen, moet je altijd samenwerken. Dat maakt het complex, uitdagend en ook dynamisch, dat vind ik het mooie aan de sport. Als ex-Nijkerker en sportliefhebber volg ik overigens op voetbalgebied wel de verrichtingen van v.v. Sparta Nijkerk en AFC Ajax, maar natuurlijk ook mijn oorspronkelijke korfbalclub kv Sparta Nijkerk." Dat hij na zijn spelerscarrière werkzaam zou blijven binnen de korfbalsport was een logisch gevolg. ,,Als trainer heb ik mijn passie en ideeën kunnen voortzetten en volgend seizoen dus fulltime als bondscoach van TeamNL Korfbal."

Zaalfinales zijn ook als trainer geweldige ervaringen,,Dat ik zou doorgaan als trainer was voor mij wel duidelijk, want daar ben ik vroeg mee begonnen. Als speler van Blauw-Wit had ik al ervaring opgedaan als coach van jeugdteams van Oranje en TRIAZ, toen ik hoofdcoach werd bij het Amsterdamse Blauw-Wit. Na een moeizaam eerste seizoen met handhaving in de play-offs, ging het vrijwel elk seizoen beter. Helaas hebben we nooit een finale om het kampioenschap gehaald." Na één seizoen AW.DTV kwam hij terecht bij TOP in Sassenheim, waar hij de grootste successen behaalde. 

,,Tja, om daaruit een hoogtepunt te kiezen, blijft lastig. De eerste zaalfinale in Ahoy doet dan zeker mee, want die wonnen we in de slotseconden. Maar de drie opeenvolgende titels tussen 2016 en 2018 in de Ziggo Dome waren ook geweldig. Elke zaalfinale brengt alle mooie dingen van korfbal bij elkaar in een prachtige sfeer. En dat we drie keer opeenvolgend Nederlands kampioen werden, is nog steeds uniek." De sterkte van de Nederlandse competitie is volgens Niebeek het verhaal achter de reeks van successen van het Nederlandse Korfbalteam. ,,Toch is het niet zo eenvoudig om altijd te winnen, want de concurrentie wordt steeds sterker en je moet iedereen ambitieus houden." Dat er regelmatig grote uitslagen zijn, is wel een eigenschap van korfbal volgens de trainer. ,,Als het verschil in kwaliteit groot is, zal je weinig verrassingen zien qua uitslag. Bij korfbal kan je bijvoorbeeld niet stiekem een keer scoren en vervolgens met z'n allen voor de korf gaan liggen."

Als Niebeek naar zijn sterke punten wordt gevraagd als trainer, wordt het heel even stil. ,,Dat is lastig om over jezelf te zeggen, maar ik denk dat je mij kan zien als verbinder. Ik probeer spelers altijd in hun sterkte te krijgen, sta absoluut open voor samenwerking en andere inzichten. Als trainer beslis je uiteindelijk altijd, maar je moet zeker de dialoog met spelers aangaan, want samen wil je toch het hoogste bereiken." Het eerste doel als bondscoach zijn de World Games in de USA in juli 2021. ,,Dat is een evenement voor sporten die niet op het Olympische programma staan. Als speler heb ik dat een keer gewonnen en het is een naast de EK's en WK's een groot evenement. En als we er toch naartoe gaan, wil ik er winnen ook, die ambitie moet je als speler én trainer altijd hebben."

Door Rob Schoon