De Visser wil eerst een misverstand uit de wereld hebben. Het werk dat zij doet voor zorgorganisatie Beweging 3.0 is geen thuiszorg. ,,Thuiszorg is gericht op huishoudelijke hulp. Ik werk echt als verpleegkundige in de wijk.'' 

OP DE FIETS De 24-jarige Nijkerkse fietst dagelijks op haar elektrische fiets haar routes door haar woonplaats. Dat dit haar vaste vervoersmiddel is, is direct één van de grote pluspunten aan haar werk. ,,Als Buienradar zegt dat het droog blijft, doe ik mijn route op de fiets. Je bent lekker buiten. Dat vind ik een voordeel ten opzichte van binnen in een zorginstelling werken, wat ook heel mooi werk is. Ik heb tijdens mijn studie, onder meer, stage gelopen in de gehandicaptenzorg en in de kraamzorg. Ik heb van alles wat geproefd, maar de vrijheid van de wijkverpleging is echt heerlijk. Als ik in de zomer op mijn fiets door Nijkerk rijd, heb ik niet eens door dat ik aan het werk ben.''

Naast haar werk studeert De Visser ook nog HBO-V. Daar besteedt ze ongeveer twintig uur per week aan. Een pittige combinatie: 24 uur werken en twintig uur studeren. ,,Dat is druk, maar mijn werkgever Beweging 3.0 vergoedt de studie en ik vind het echt top dat ze me die mogelijkheid bieden. Als ik HBO-V afgerond heb, kan ik wijkverpleegkundige worden. Dat is weer wat anders dan wat ik nu doe, nu ben ik verpleegkundige in de wijk.''

Het fijne aan werken in de wijkverpleging is dat er geen nachtdienst isNet als in andere zorgdisciplines werkt De Visser niet in een vast ritme. ,,Er bestaat een ochtenddienst, een dagdienst en een avonddienst. En je moet om de week in het weekend werken, waarvan eens in de zes weken een weekend in de avonddienst. Ik vind het niet erg, het hoort bij werken in de zorg. Het fijne aan werken in de wijkverpleging is dat er geen nachtdienst is. Er zijn wel mensen bereikbaar in het geval van calamiteiten in de nacht, maar dat hoeven de verpleegkundigen niet te doen.''

AFWISSELING Ondanks haar jonge leeftijd werkt De Visser al zes jaar voor Beweging 3.0 in de wijk. Ze rolde er via haar stage in en is verknocht aan deze vorm van zorg. ,,Mensen denken weleens dat we alleen maar billen wassen, maar er komt heel veel bij kijken. Van wondzorg tot mensen helpen na een gebroken heup en van medicatie toedienen tot mensen bijstaan die op sterven liggen.'' Dat laatste aspect vindt De Visser moeilijk en tegelijkertijd mooi. ,,Je leert mensen heel snel kennen, want je komt soms wel vier keer op een dag bij iemand thuis. Het is heel intiem en je hebt echt bijzondere gesprekken.''

DE KLOK TIKT De Visser probeert zoveel mogelijk tijd te maken voor haar cliënten, zeker in pijnlijke situaties, maar werken in de zorg betekent ook werken met een constant tikkende klok. ,,Alle cliënten hebben een tijdsindicatie voor de zorg die ze nodig hebben. Voor iedere vorm van zorg staat een bepaalde tijd. Wij werken volgens een strakke planning. Dat moet ook wel, want zo kunnen we aan zoveel mogelijk mensen zorg verlenen. Maar het is ook wel eens moeilijk. Dan wil je eigenlijk wel een bakje koffie meedrinken en een praatje maken, maar dan moet je toch door. Als het even kan, probeer ik wel tijd vrij te maken voor dit soort dingen. Dat ik al mijn minuten moet registreren, vind ik eigenlijk vervelend, maar ik zie ook niet in hoe dit anders zou moeten.''

Als verpleegkundige bij mensen thuis komt De Visser ook wel eens schrijnende situaties tegen. ,,Ik kwam ooit bij een vrouw met kanker die veel pijn had. Ze had hulp nodig die door haar verzekering niet werd gedekt. En ze kon het zelf niet betalen. Dat zijn momenten dat ik denk: gebruik mijn verzekering maar. Iemand in zo'n situatie moet waardig kunnen sterven. Dat gaat me dan echt aan het hart. Dat is dan echt frustrerend.''

Om het werk aan te blijven kunnen, moet er wel 'nee' gezegd wordenDe Visser geniet dagelijks van haar werk voor mensen die haar nodig hebben. Ze zou graag zien dat meer mensen haar beroepspad zouden volgen. ,,Alle zorgorganisaties in Nijkerk zitten vol, als het gaat om het aantal cliënten. Het komt regelmatig voor dat de organisatie geen nieuwe zorgbehoevenden kan aannemen. Dat is echt schrijnend, maar om het werk aan te blijven kunnen, moet er wel ‘nee’ gezegd worden. We willen natuurlijk wel kwaliteit van zorg blijven leveren en daarom moet de organisatie de grens aangeven.''

Meer verpleegkundigen aan het werk krijgen, klinkt simpel, maar De Visser weet dat alle zorgdisciplines een tekort aan personeel hebben. ,,Ik denk dat mensen nog wel eens een verkeerd beeld hebben van wijkverpleging. Het is echt super leuk. Je bouwt echt een band op met je cliënten. Bij sommigen kom je jaren over de vloer.''

Door Paul Nolens

Dit artikel is het tweede artikel in een reeks artikelen over de zorg in Nijkerk. Het eerste artikel lees je hier.