Tijdens de restauratie van de molenstomp kwamen de oorspronkelijke fraaie balken tevoorschijn. Paul Hogeman wijst op de Romeinse cijfers die in de balken zijn aangebracht. ,,De balken zijn genummerd als een 'bouwpakket'", zegt hij. De molenstomp is achtkantig, maar de ruimte is ruimte inventief en smaakvol ingericht met oog voor de authenticiteit. De woonkamer bevindt zich verrassend genoeg bovenin, onder de prachtige molenkap. Aan alle zijden van de woonkamer bieden de ramen een wijds uitzicht. De keuken is de trots van Wil Hogeman, uitgevoerd in een bijzondere kleur blauw. Blikvanger in de schouw is een tegeltableau van Stoomgemaal Hertog Reijnout.

Het verhaal gaat verder onder de foto. 

UITZICHT De molenstomp is met een kleinere passende serre aan de voormalige schapenstal verbonden. In de stal zijn ook diverse vertrekken ingericht. ,,We zitten veel in de serre", zegt Wil. Het uitzicht op de polder is dan ook fenomenaal. Voor het echtpaar is dat na al die jaren geen gewenning, ook zij genieten hier nog steeds van. Er is altijd wat bijzonders te zien. ,,De prachtige luchten, het geklapwiek van overvliegende zwanen en een schaap dat in de sloot is gevallen. We leven dicht bij de natuur en dat is heel rustgevend in ons drukke bestaan", vertelt Paul Hogeman. Zijn lijfspreuk is dan ook: 'Haast je langzaam.'

Het verhaal gaat verder onder de foto. 

TEGENSLAGEN Als ze van tevoren hadden geweten dat ze zulke grote tegenslagen kregen te verwerken bij de restauratie, dan had het echtpaar de molenstomp niet gekocht. Wil: ,,Dat moet je allemaal niet over hebben voor een huis." Ze somt op wat er allemaal tegenzat: ,,Asbest, lekkage, vocht, schimmel, onveilige gas- en elektroleidingen en het dak dat eraf moest." En dat was bij lange na niet alles. Tijdens de restauratie woonden ze dertien maanden met hun zoon in de stal. In de strenge winter die volgde was het daar extreem vochtig en niet warm te stoken. Ze werden dan ook allemaal ziek.

Inmiddels is de molenstomp helemaal gerestaureerd en is het een heerlijke woonplek en thuis geworden. Maar dat betekent niet dat er nu niets meer hoeft te gebeuren. Weer en wind hebben vrij spel en dat houdt in dat niet alleen de gebouwen, maar ook de grote voor- en achtertuin veel onderhoud nodig hebben. Maar, nadelen aan het wonen in de polder kunnen ze niet bedenken. ,,Als we een boodschap zijn vergeten gaan we daarvoor niet terug naar de stad. Dat komt de week erna wel weer", aldus Wil.

Het verhaal gaat verder onder de foto. 

STOOMGEMAAL Eenzaam vinden ze het niet in de polder. ,,We hebben een goede relatie met de mensen van het stoomgemaal. Een betere buur kunnen we ons niet wensen. Ze respecteren onze privacy. Vanaf het begin dat we hier wonen, zijn we betrokken bij het stoomgemaal", vertelt Paul Hogeman. Hij is nu ook één van de stokers. Wil: ,,Ik help met hand- en spandiensten en vanaf 1 april ben ik op woensdagmiddag gastvrouw tijdens de openstelling van het stoomgemaal." De molenstomp is zoveel mogelijk levensloopbestendig gemaakt. Het echtpaar hoopt er dan ook nog lang te kunnen blijven wonen.

Historie
De eerste aanbeveling voor een windpoldermolen dateert uit 1820, want de problemen met de waterhuishouding werden steeds groter. Pas op 19 oktober 1861 vergaderde het polderbestuur over verbetering van de waterlozing, maar toen bleek er grote onenigheid te bestaan over het plaatsen van een windmolen of een stoomgemaal. In 1862 werd besloten tot de bouw van een windvijzelmolen. Een belangrijk argument was dat een windmolen veel goedkoper was dan een stoomgemaal. Op aanbeveling van de ontwerper van de windmolen werd een schepradmolen gebouwd. Op 17 juni 1863 werd de eerste steen gelegd van de molen Hertog Reijnout.

Brand
Op 9 juli 1870 sloeg de bliksem in de kap van de molen en brandde het bovenstuk geheel uit. De molen was verzekerd bij de brandwaarborgmaatschappij die 14.517,65 gulden uitkeerde voor herbouw.

Stoomgemaal
Toch zorgden enkele natte jaren ervoor dat er onvrede ontstond over het functioneren van de molen. In 1881/1882 werd het stoomgemaal gebouwd, waarna de functie van de molen in 1883 verviel. De molenromp diende daarna als woning voor de stoker. Later werd het restant vervangen door een grotere achtkantige dubbele woning voor de stoker en machinist. Op 7 mei 1983 nam het huidige elektrische gemaal de taak van het stoomgemaal over. Het stoomgemaal is van 1883 tot 1983 in werking geweest. Na de restauratie is het stoomgemaal vanaf 1986 weer in gebruik. De Stichting Stoomgemaal Hertog Reijnout had de molenstomp graag willen kopen maar beschikte niet over de benodigde financiële middelen.
Bron historie: Molen database.

Door Belinda van der Horst

ARJEN GERRITSMA
Foto: ARJEN GERRITSMA
ARJEN GERRITSMA
Foto: ARJEN GERRITSMA
ARJEN GERRITSMA
Foto: ARJEN GERRITSMA