,,De tijd was eigenlijk veel tekort, maar voor een indruk was het wel mooi. Ook voor de achterblijvers was dit prima op deze manier”, zegt Jacoba die nu acht jaar voor Opella werkt. Ze is wijkverpleegkundige, tegenwoordig oproepkracht en woont in Harskamp.

GROOT VERSCHIL Arja was nog nooit eerder op het Afrikaanse continent geweest, terwijl dit wel altijd een droom van haar was. Want ze wilde graag de andere cultuur ervaren en de dieren in het wild zien. ,,Vooral de eerste week kwam de cultuur ontzettend binnen. Het is zo’n groot verschil met hoe wij leven, met de luxe en rijkdom die wij maar heel gewoon vinden. Toen wij in de grote stad aankwamen, hadden we al meteen geen elektriciteit en drupte de regen door het dak. We leefden soms met behulp van een zaklamp, zonder toilet op je kamer, zonder wifi en je moest altijd even in je schoenen kijken als je die aantrok, want daar konden beestjes in zitten. Ook het leven met een klamboe vond ik niet eenvoudig.” 

BLOG Arja Cluistra is al 29 jaar in dienst bij Opella. De Elspeetse begon ooit als verzorgende, werd teamleider en is nu verpleegkundige. Jacoba deed een HBO-opleiding van 2015 tot 2018, waarbij ze een buitenlandse stage mocht doen. Eerder in de tijd was ze al eens in Malawi geweest voor een werkvakantie, dus kon de Harskampse nu terug door er stage te gaan lopen. ,,Toen ben ik er vier maanden geweest, terwijl ik in die tijd een blog bijhield. Die werd gelezen door alle collega’s en bij terugkomst kon ik het alleen nog maar over die belevenis in Malawi hebben.” Arja glimlacht en knikt instemmend.

De redactie selecteert, voor u, wekelijks een aantal belangrijke, spraakmakende of opmerkelijke verhalen uit de regio.

MENTALITEIT Het land heeft een beetje haar hart veroverd, laat Jacoba weten. Omdat ze hier sterk het gevoel had van nut te zijn. ,,Als ik dat werk niet deed, zou een ander het ook niet doen.” Bovendien beviel haar de ontspannen mentaliteit erg goed, waarbij de mensen sterk met elkaar in verbinding staan. Ze ziet ook dat er nog heel veel gedaan kan worden op het gebied van ontwikkeling van de zorg.

We wilden een stukje van de zorg in dat land gaan zien, maar we wilden er ook iets voor teruggeven.

NIET ALLEEN VAKANTIE Het enthousiasme van de Harskampse werkte aanstekelijk bij haar collega’s toen ze samen een team-uitje hadden. ,,Ik stak iedereen aan met mijn verhalen over Malawi. Want toen kwam de vraag of ze er samen misschien ook eens naar toe konden gaan. Ik dacht dat het niet van de grond zou komen, maar vervolgens kreeg ik het ene appje na het andere, dat ze de reis echt wilden maken. Het werd een groep van zeven. Uiteindelijk zijn er vijf overgebleven. We wilden een stukje van de zorg in dat land gaan zien, maar we wilden er ook iets voor teruggeven. Het is een prachtig land, maar we wilden bewust niet alleen op vakantie gaan.”

AED Er werd contact gezocht met een ziekenhuis in de plaats Nkhoma, om te inventariseren wat er hard nodig was. ,,Ze wilden graag een AED hebben. Daarom zijn we in Nederland begonnen met acties, wat voldoende geld opleverde voor twee AED’s en een bedrag voor instrumenten voor de nieuwe eerste hulp met monitors.”

BETROKKEN De gevoerde acties waren: verkoop van stroopwafels; een bijeenkomst met thuiszorgcliënten waar verteld werd over Malawi; het breien van dekens en babymutsen door ouderen. ,,De cliënten zijn erg betrokken geweest, vooral in de thuiszorg in Lunteren. Want daar werken drie collega’s van ons die ook mee zijn gegaan: Lisanne van Grootheest en Thea van Manen uit Lunteren, Mariska van Rasenberg uit Renswoude.” 

GIFTEN Er werden ook presentaties gegeven in kerken en bij een vrouwenvereniging, waarmee meer geld in het laatje kwam. Daarbij kregen we ontzettend veel giften zoals een bedrag van de Ronde tafel en van de Lunterse kerstmarkt. Dit resulteerde in een bedrag van in totaal 6100 euro, dat naar het ziekenhuis toe zal gaan.

INDRUK ,,Het wonen in Malawi is erg anders dan in Nederland. De rode aarde veranderde in het regenseizoen in veel modder. Ook de sobere markten, kraampjes en handel op kleedjes op de grond maakte indruk." De tweede week zag Arja de verschillen tussen echt arm, arm en ‘net iets meer kunnen besteden’. Jacoba zegt dat er veel oude en magere mensen langs de kant van de weg lopen, met kromme ruggen. Arja zag iemand die zich voortbewoog op zijn achterwerk, omdat hij geen benen meer had. Oude rolstoelen en fietsen zijn bijna altijd aan een reparatie toe.

Er is nauwelijks speelgoed, maar je ziet ze toch overal spelen. Ik heb er eigenlijk geen huilende kinderen gezien.

Tegelijk zag ze dat familieleden in Malawi zorg dragen voor de ouderen. ,,Dat vind ik heel mooi.” Het ziekenhuis levert de basiszorg, vooral steunend op de klinische blik van het personeel. Radiologie is al een flinke luxe, maar een ct-scan maken is er niet bij. ,,Je hebt daar nauwelijks meetinstrumenten en moet dus veel observeren en beredeneren.”

VROLIJK Het viel Arja ook op dat de meeste kinderen in het Afrikaanse land erg vrolijk en tevreden lijken. ,,Er is nauwelijks speelgoed, maar je ziet ze toch overal spelen. Ik heb er eigenlijk geen huilende kinderen gezien. Ook volwassenen zie je meestal met een lach op hun gezicht. Ik heb niet de indruk dat ze ontevreden zijn.” Jacoba voegt toe dat kinderen volop contact met elkaar hebben, mede doordat mobieltjes in hun handen ontbreken.

De dames houden contact met het ziekenhuis in Malawi. Ze zullen er op toezien dat het geld goed terecht komt.

door Freek Wolff

Eigen foto
Foto: Eigen foto
Arts in ziekenhuis met ontvangen AED's.
Eigen foto
Foto: Eigen foto
Eigen foto
Foto: Eigen foto