Elise heeft nog twee oudere broers die er net zo over denken als zij. De Edese vraagt zich af waarom gehandicapten blijkbaar gezien worden als ‘andersoortige’ groep en in haar ogen aan de kant worden geschoven. Ze vermoedt dat gehandicapten in de ‘rangorde van belangrijkheid’ een trapje lager op de ladder staan dan ouderen. ,,De ouderen zijn bekender en vormen een grotere groep. Ik vrees dat veel mensen denken dat gehandicapten geen meerwaarde hebben.”

ENORM GENIETEN Elise benadrukt dat Job heel veel voor haar betekent, ook al is hij zeer beperkt in zijn dagelijkse manier van leven. ,,Hij kan niet praten en niet lopen, maar hij kan enorm genieten, op een manier waarop dat mij niet eens lukt. Want wij ervaren vaak zoveel druk. Mijn broertje ervaart het leven écht zoals het is, ondanks dat hij gehandicapt is. Dat zie ik aan zijn houding en aan de uitdrukking in zijn gezicht.”

Mijn meervoudig gehandicapte broertje zit thuis en is
 Ã³Ã³k belangrijk
De persconferentie die de minister-president dinsdag over het coronavirus gaf, sprak haar aan, omdat aan de meeste mensen aandacht werd gegeven. Toch viel haar iets op. ,,Er wordt veel gesproken over ouderen en zieke mensen en daar wordt naar alle mogelijkheden gezocht om het leven draaglijker te maken. Ik vind het heel erg goed dat er op deze manier naar gekeken wordt. Maar ik mis een doelgroep, in mijn ogen een ‘vergeten doelgroep’, want er wordt nauwelijks stilgestaan en omgekeken naar de (verstandelijk) gehandicapten en dat doet mij pijn. Mijn meervoudig gehandicapte broertje Job zit thuis. Hij bestaat ook en hij is óók belangrijk.”

Normaliter bezoekt haar broer een logeergroep in een Edese woning van zorgorganisatie ’s Heeren Loo. Maar door de huidige omstandigheden met gevaar voor coronabesmetting maakten de ouders van Job de keuze om hem thuis te houden. ,,Er was geen middenweg en dat is begrijpelijk, omdat het een zeer kwetsbare groep is. Want als we met Job van hot naar her zouden reizen, heb je kans dat hij het virus oploopt en dit overdraagt. Gelukkig is dat niet zo geweest, maar de groep die hij gewoonlijk bezoekt is wel heel zwaar getroffen. Daarom zijn we blij dat we voor hem de keus gemaakt hebben om hem nu thuis te houden.”

De redactie selecteert, voor u, wekelijks een aantal belangrijke, spraakmakende of opmerkelijke verhalen uit de regio.

Er zijn namelijk acht cliënten in de logeergroep, van wie er volgens Elise zeven het coronavirus onder de leden hebben. En in één week zijn al twee cliënten overleden aan corona, in de leeftijd van rond de veertig. ,,Eén persoon ligt aan het zuurstof en is er heel slecht aan toe. Hoe het virus er kwam, weten we niet en daar kom je ook niet achter.”

VERSCHRIKKELIJK Ruim de helft van het zorgpersoneel van de logeergroep van Job is bovendien ziek thuis, weet ze. ,,Dit is verschrikkelijk. Ik voel zoveel onmacht en angst, waar ook wij in leven, maar waar vooral de logeergroep van Job in leeft.” Het personeel dat nog wel werkt, moet telkens zorgen voor schorten, jassen, brillen en mondkapjes om de cliënten te verzorgen. ,,Ze zijn helemaal ingepakt.”

Elise vertelt dat mensen die op locatie De Hartenberg wonen en getroffen zijn door het virus, verhuisd zijn naar een speciale woning van ’s Heeren Loo. ,,Daar verblijven ze per persoon op een aparte kamer. Zo wordt voorkomen dat gezonde cliënten in een groep verblijven met zieke mensen.”

Kijk jij om naar een gehandicapt persoon en denk je na over
 hun situatie?
Elise maakt zich zorgen om Job, maar ook om alle andere gehandicapten die nu totaal geen idee hebben waar zij in terecht zijn gekomen. ,,Ik vind dat er te weinig aandacht is voor deze doelgroep. Deze mensen zitten al weken alleen op hun kamer en begrijpen niet waarom ze niet naar dagbesteding of familie mogen. Het coronavirus is voor veel gehandicapten een erg risicovol virus, want de meesten zijn zeer kwetsbaar. Voor alle mantelzorgers en het zorgpersoneel van deze gehandicapten is het ook zwaar, want leg maar eens uit aan een (verstandelijk) gehandicapt persoon wat er momenteel speelt in de wereld. Ik vind dat er meer aandacht mag zijn voor deze doelgroep. Het zijn ook mensen, zeer kostbare, maar ook kwetsbare personen. Zij horen niet op de achtergrond. Kijk jij om naar een gehandicapt persoon? Denk jij na over de situatie van een gehandicapt persoon?”

Elise rondt haar mavo-opleiding af en werkt ook in een supermarkt in Ede. Ze schreef een boek over haar broer dat ze schreef met de titel ‘Bijzonder, maar toch anders’. Binnenkort gaat het naar de drukker. ,,Ik doe dit om mijn verhaal aan de wereld te laten horen. Want je ziet best veel boeken over de gehandicapten zelf en hun ontwikkeling, maar niet het verhaal over de mensen die er vlak naast staan, zoals een broer of zus, vader of moeder. Daar wil ik graag verandering in brengen.”

HEEL WAARDEVOL Elise schreef over bijzondere belevenissen die ze met Job meemaakt. ,,Want ik kan toch emoties met hem delen, ondanks dat hij gehandicapt is. Als ik bijvoorbeeld heel verdrietig ben, vind ik het ontzettend fijn om bij mijn broertje te zijn. Want ondanks dat hij niet kan praten, merk ik aan zijn houding dat hij me begrijpt. Daarom is hij heel waardevol voor mij.” Op de Facebook-pagina van Elise ‘Bijzonder maar toch anders’ is te zien hoe zij voor haar broer zingt en is duidelijk zichtbaar hoe Job hiervan geniet.

door Freek Wolff

Privéfoto
Foto: Privéfoto
Elise en Job Laurens.