,,Dat hoort bij het priesterschap. Je geeft een deel van je leven uit handen. Tegelijkertijd vind ik het ook wel moeilijk om het leven als priester dat ik tot nog toe in Slagharen leid, los te laten en iets heel nieuws te beginnen. Hier heb ik wortel geschoten en die wortels moet ik in Barneveld weer gaan planten.’’

VOLKSKERK ,,Bij de eerste kennismaking heb ik onlangs de pastorie en de kerk bekeken, een mooie plek, zo midden in het centrum. Ik ben hartelijk ontvangen en hoop de mensen te leren kennen, maar het kost tijd om thuis te raken en om samen met mensen een geloofsgemeenschap vorm te geven. Maar God gaat met ons mee, en dat kan overal zijn.’’

Rutgers is geboren in het Gelderse Hengelo. Zijn beide ouders en zijn jongere broer en zijn vrouw wonen er nog. ,,Ik ben van huis uit rooms-katholiek, ben kort na mijn geboorte gedoopt. Ging naar een rooms-katholieke basisschool waar meneer pastoor over het geloof vertelde, kreeg de eerste communie en het vormsel. De Rooms Katholieke Kerk was nog een volkskerk, waarin ik meebewoog. Tot mijn puberteit was ik niet actief met het geloof bezig.’’

Via een vriend op de Lagere Landbouwschool in Vorden, die hij aansluitend volgde, kwam hij in aanraking met het meer charismatische katholicisme. Maar hij kreeg ook een vriendin, totdat het in 2006 uitraakte. Een paar maanden later, in de Mariakapel in Hengelo, vertelt hij, voelde hij hoe er ,,tussen die dikke muren’’ een last van zijn schouders viel. ,,Een gevoel van thuisgekomen.’’

KRACHT In het daaropvolgende jaar werd zijn moeder ernstig ziek. Zijn broer en zijn vader werkten, Johan woonde nog thuis. ,,Mijn leven bestond uit school, stage, ziekenhuis, huis en slapen.’’ Hij volgde inmiddels een mbo-opleiding sociaal-pedagogisch werk. ,,Ik ging in de tijd dat mijn moeder in het ziekenhuis lag iedere dag bij haar op bezoek, eerst in Doetinchem, later naar Amsterdam.

Ze was verlamd geraakt. Het was een intensief, pittig jaar waarin ik me afvroeg wat dit allemaal te betekenen had. Langzaam maar zeker ervoer ik dat God er zo voor me wilde zijn, in dit lijden. Ik kon het bij God allemaal kwijt. Bij Hem en bij Maria heb ik het neergelegd. Ik geef het aan U. Hij heeft mijn leven op zich genomen - dat ervoer ik echt zo. In dat jaar heb ik mijn moeder niet verloren. Ze leeft nog en ze kan, na een lange revalidatieperiode, weer lopen. Maar ze is door een heel diep dal gegaan in dat jaar. En God heeft mij de kracht gegeven om er voor mijn moeder te zijn.’’

ONBEKENDE FEESTDAG Het was donderdag Hemelvaartsdag. ,,Een voor katholieken vaak wat onbekende feestdag’’, merkt Rutgers op. ,,Maar ook een essentieel feest in het heilsmysterie. Ik was er niet bij, dus ik kan niet vertellen wat er precies is gebeurd. Was Jezus opeens verdwenen of steeg Hij letterlijk op naar de hemel? Ik weet niet wat ik me erbij moet voorstellen. Wat ik wel uit de verhalen van de apostelen weet, is dat het voor Hem noodzakelijk was om terug te gaan naar Zijn Vader, om de Heilige Geest op Pinksteren uit te storten.’’

FACEBOOK Voordat ik hem telefonisch spreek, wijst Rutgers me op zijn Facebook-pagina, waarop hij onder andere in filmpjes uitleg geeft over het geloof en over wat hem persoonlijk raakt. ,,Het is een open medium om de blijde boodschap op een toegankelijke manier de wereld in te slingeren, een soort modern publiek forum waar van alles wordt verkondigd en verhandeld. Ik volg er allerlei collega’s, ook dominees, en vind het leuk om te zien hoe ze allemaal verschillende manier het evangelie uitdragen.’’

Rutgers treedt altijd herkenbaar als priester op in zijn filmpjes. ,,Ik draag geen andere kleding’’, zegt hij. ,,Ook in mijn vrije tijd draag ik overhemden met het priesterboord. Het is niet alleen praktische kleding, je kunt daardoor ook op je priesterschap worden aangesproken. Je bent herkenbaar, zodat mensen kunnen zeggen: hé, er zijn ook nog mensen die voor God staan. In mijn video’s op Facebook probeer ik ‘t niet te ‘emo’ te maken, maar ik vertel wel over mijn persoonlijke relatie met God. Hij is bij ons in de modder gaan staan om dit leven mee te maken. En ik zou niet meer kunnen leven zonder die persoonlijke relatie. We zijn samen broeders en zusters in het geloof en we zijn kinderen van God. Het is heel persoonlijk welke kerkelijke jas je draagt, en of je die draagt, maar we zijn allemaal kinderen van de ene God.’’

PRIESTERSCHAP Als Rutgers terugkijkt beseft hij dat hij aan het begin van zijn priesteropleiding geen idee had van wat het zou betekenen om priester te zijn. Hij werd in 2016 door kardinaal Eijk tot priester gewijd en wordt nu, net als pastoor Harrold Zemann, priester in de St. Maartensparochie en de St. Lucasparochie, waar Nijkerk onder valt. ,,Ik zie uit naar de samenwerking met hem’’, zegt Rutgers. ,,Ik weet nu dat het niet altijd makkelijk en prettig is om priester te zijn, maar wel dat het ontzettend de moeite waard is. Vanuit het lijden ben ik tot het geloof en tot het priesterschap gekomen. Zo ben ik dit priesterschap binnengestapt.’’

door Henk van IJken

Johan Rutgers is vanaf juli pastor in de Lucasparochie, waaronder onder andere Barneveld, Nijkerk, Hoevelaken, Achterveld, Leusden en Putten vallen. Hij gaat wonen in de pastorie van de St. Catharinakerk aan de Langstraat in Barneveld.