Hij is nu 26 jaar actief in het pastoraat, terwijl hij in Utrecht tot priester werd gewijd. In Beltrum, gemeente Eibergen, stond de wieg van Harrold, waar hij opgroeide bij zijn ouders die een schildersbedrijf hadden. Hij zag het niet zitten om hier opvolger te worden. ,,In 1983 overleed een oom van mij aan hartfalen. Toen heb ik gezien hoe de pastor de uitvaart deed en hoe opa en oma steun vonden in hun geloof. Dat heeft veel met mij gedaan. Zo ontstond op mijn vijftiende ook een persoonlijk gebedsleven."

FRATERS De mavo heeft Zemann doorgebracht op een kostschool in Azelo. ,,Dat was niet voor moeilijk opvoedbare jongens hoor (lacht), maar wel voor jongeren die een beetje discipline en studiebegeleiding nodig hadden. Daar heb ik veel steun ervaren aan de fraters en aan mijn eigen gebedsleven. Ik kreeg het gevoel dat ik met een persoonlijke God in gesprek was en vond daar troost in. Toen is mijn roeping al een beetje begonnen."

Ik bid mét Maria, niet tot Maria, want ze is geen God. Ze is een persoon die met je meebidt, zo voel ik dat.

Zemanns opa, oma en een kloosterzuster maakten veel indruk op hem en ze maakten op geloofsgebied iets bij hem los. ,,Dat is in de loop der tijd sterker geworden. In je leven maak je vanalles mee. Als ik een jonge vader moet begraven, dan maakt me dat wel opstandig, maar dit betekent nog niet dat ik mijn geloof kwijtraak. Je geloof groeit mee. Ik bid mét Maria, niet tot Maria, want ze is geen God. Ze is een persoon die met je meebidt, zo voel ik dat. Ze is ons tot steun en straalt warmte uit."

In Oldenzaal werd Zemann als eerste benoemd als pastor, waarna hij vertrok naar Duiven met vier parochies. Na een jaar bij de Norbertijnen in een klooster te Hierden, werd hij benoemd tot pastoor in Apeldoorn, waar hij tien jaar actief was. ,,Ik voelde me daar erg thuis."

ENORME KLUIF Vervolgens werd hij benoemd tot pastoor van de Parochie Sint Maarten voor de plaatsen Zeist, Doorn, Driebergen, Woudenberg, Leersum en Maarn (waar hij zelf woont). Een jaar later kreeg hij de Parochie Sint Lucas daar nog bij, met locaties in Barneveld/Voorthuizen, Ermelo, Harderwijk, Hoevelaken, Achterveld, Leusden, Nijkerk en Putten. De priester erkent dat dit bij elkaar een enorme kluif is, maar hij wijst erop dat er vanaf de zomer een priester bij komt; Johan Rutgers gaat in Barneveld wonen. Hij en Zemann worden ondersteund door een team met vier pastoraal werkers en twee diakenen. ,,Het is een groot gebied, maar we hebben veel vrijwilligers die ons steunen."

Zemann ziet veel ontwikkelingen in de loop der jaren, ook de ontkerkelijking, zeker binnen de Rooms-Katholieke Kerk. Het baart hem zorgen, maar hij kijkt meteen naar het halfvolle glas. De pastoor wijst op de tegeltjeswijsheid waar hij op bouwt: 'Als er een deur dicht gaat, zet God vaak een raam open'. ,,Mensen die uit gewoonte naar de kerk gingen, raken we kwijt, al doen ze pastoraal nog weleens een beroep op ons. Maar ik zie tegelijk dat de Alpha-cursus een groot succes is, met samen eten, een inleiding en gesprek. Daar word ik enthousiast van, want daar gebeurt iets. Mensen hebben behoefte aan diepgang, iets wat in de katholieke kerk lange tijd wat minder is geweest. We ondergingen alles iets teveel. Eerst begonnen we bijeenkomsten met een gedichtje, maar nu is daar persoonlijk gebed voor in de plaats gekomen. Dat vind ik mooi."

Waar twee geloven slapen op één kussen, daar is de Heilige Geest aan het klussen.

Dat deze activiteit uit protestantse hoek komt, vindt Zemann geen enkel probleem, want hij draagt de oecumene een warm hart toe. ,,Vroeger zeiden ze: 'Waar twee geloven slapen op één kussen, daar slaapt de duivel tussen'. Maar ik verander dat liever in: 'Waar twee geloven slapen op één kussen, daar is de Heilige Geest aan het klussen'. Zo ontmoet ik dominees die me vertellen hoe mooi ze de symboliek in onze kerk vinden, zoals de paaskaars en de muziek. Dan leer je van elkaar."

Zemann is er blij mee dat kerken elkaar opzoeken en niet meer met de ruggen naar elkaar staan. ,,Want ik vind het erg als je elkaar mijdt. We hebben elkaar nodig en zijn immers in Christus verbonden. De paus zei dat we in eerste plaats mens zijn, met verantwoordelijkheid voor de schepping, terwijl we ook respect voor elkaars visie kunnen hebben. Ik vind het altijd erg als er een groep wordt uitgesloten."

SCHEPPING Het scheppingsverhaal is een bijbelgedeelte dat Zemann erg aanspreekt. ,,Daar gaat zoveel rust vanuit. Dat we respect mogen hebben voor alles wat geschapen is. In onze hectische tijden staan we daar vaak niet bij stil. Een vriend vertelde enthousiast over zijn moestuin. Dát vind ik nu mooi." Hij gaat graag in gesprek over diverse visies over evolutie en creationisme, maar niet om elkaar van de wijs te brengen of gelijk te krijgen. ,,Dat kan goed naast elkaar staan en ik sta er open voor de manier waarop mensen hierover denken. Daar word ik niet verward van."

De huidige tijd die wordt gedomineerd door de coronacrisis vindt de priester tragisch. ,,Het is heel erg voor mensen die eenzaam zijn en niet fatsoenlijk afscheid kunnen nemen. Tegelijk is de vrucht van deze tijd dat we anders naar elkaar kijken. Je gaat de kleine dingen weer waarderen."

Door Freek Wolff