,,Toen we nog in Joegoslavië woonden, hadden we contact met een echtpaar in Nederland. Ze zijn een keer bij ons geweest om het werk van Drago, die kunstschilder is, te bekijken. Nederland was een droom vanwege de liefde voor kunst die het land kent. We hebben een jaar in een asielzoekerscentrum gewoond", vertelt Pecenica. Ze vindt het prettig wonen in Nijkerk. ,,Ik denk dat ik door mijn muziek geen last heb gekregen van een oorlogstrauma. Muziek verwerkt en gaf mij gemoedsrust."

MUZIEK Als kind was ze al geïnteresseerd in muziek. ,,Muziek zit overal in. In je stem, in poëzie en zelfs in stilte", zegt ze. ,,Ik heb in Joegoslavië tien jaar op de muziekschool gezeten, dat was verplicht. Vervolgens heb ik vier jaar aan het conservatorium gestudeerd. Tijdens de opleiding is piano als instrument verplicht." Pecenica had graag vioolles gehad, maar de plekken waren beperkt en constant bezet. ,,Ook heb ik zes jaar accordeon gespeeld en daar heb ik ook les in gegeven."

LESGEVEN Voordat de oorlog uitbrak, gaf Pecenica in haar thuisland les aan kinderen in algemene muzikale vorming. ,,Ik vind het nog steeds erg jammer dat op de basisscholen in Nederland niet altijd muziekles wordt gegeven of aandacht wordt geschonken aan kunst. In voormalig Joegoslavië werd er muziekles gegeven vanaf groep 4, door een professionele docent. Mijn man en ik zijn daar ook docent geweest." In Nijkerk begon Pecenica vrij snel weer met lesgeven. Eerst in haar vorige woning en later huurde ze een ruimte in het centrum. De taal vormde geen belemmering. ,,Voor muziek heb je geen taal nodig", vindt ze. ,,Aan mijn eerste leerling gaf ik dwarsfluitles", weet ze zich nog te herinneren. Via mond-tot-mondreclame groeide haar leerlingenbestand snel en op een gegeven moment had ze zestig leerlingen. ,,Dat was teveel, ik was echt op." Door ziekte zag ze zich genoodzaakt om een stapje terug te doen.

Het artikel gaat verder onder de foto. 

De muziekdocente gaf ook optredens op de dwarsfluit, samen met nog twee andere muzikanten die piano en een snaarinstrument bespeelden. Ze kon de optredens echter niet meer combineren met de zorg voor haar dochtertje. Inmiddels is haar dochter volwassen en zou Pecenica graag weer willen optreden. ,,Samen met iemand zou ik graag oude muziek willen spelen", zegt ze. Tijdens exposities van haar echtgenoot verzorgt Pecenica zo nu en dan de muziek. 

De invloed van muziek op het menselijk brein fascineert Pecenica. ,,Wetenschappelijke onderzoeken bewezen dat het een zeer belangrijke invloed heeft op de intelligentie en sociale vaardigheden van kinderen. Vroeg starten met muziekles heeft een positieve invloed op de ontwikkeling van de hersenen. Als kinderen onder de elf jaar noten leren lezen, maken ze meer 'deurtjes' open in hun hersenen. Bij kinderen die dyslectisch zijn nemen hun cognitieve vaardigheden toe." Ze volgt dan ook met interesse de Nederlandse hoogleraar klinische neuropsychologie professor dr. Erik Scherder, die van mening is dat muziek een positieve invloed heeft op het menselijk brein.

HOUTEN DWARSFLUIT Pecenica beschikt over een lesruimte waar een piano staat en waar ze ook dwarsfluitles geeft. In haar woonkamer staat ook een piano. Ze geeft zowel overdag als 's avonds les. ,,Als kinderen piano spelen kan ik horen of ze ergens mee zitten. Tijdens mijn opleiding heb ik psychologie en pedagogie gehad. Muziek kan iedereen helpen. En ik heb heel veel geduld", zegt Pecenica. Als ze geen les hoeft te geven, speelt ze zelf op haar instrumenten, soms wel vijf uur op een dag. Haar wens is om ooit een houten dwarsfluit te bezitten. ,,De klank van hout is natuurlijker en warmer", vindt ze. Ze houdt van klassieke muziek en etnomuziek (volksmuziek). ,,Ik vind blues en jazz ook geweldig, maar dat is wel een ander ritme. 5/8 of 7/8 ritme blijft nog altijd mijn favoriet. In Nederland ben ik me ook meer gaan verdiepen in de kunst van improviseren. Daar wil ik zeker mee verder."

Door Belinda van de Horst