Judith Swager is wel blij om wat er de afgelopen week gebeurde. Samen met haar man Henk begeleidt ze al langere tijd camperreizen van de Nederlandse Kampeerauto Club (NKC). Samen met een ander stel zijn ze verantwoordelijk tijdens één van de reizen door Marokko. ,,Ik heb al veel meegemaakt, maar halsoverkop halverwege de reis terug naar huis vliegen, nog nooit", zegt ze. 

De groepsreis begon op woensdag 4 maart, samen met 31 andere camperaars, in Tarifa in Zuid-Spanje. ,,Iedereen rijdt altijd zelfstandig naar het beginpunt van de reis", legt Swager uit. ,,We verzamelen op een camping." Vanaf daar varen ze met de boot naar de Marokkaanse haven van Tanger-Med. Op het Afrikaanse continent stond een hele roadtrip gepland. ,,Vooral langs veel natuur. Er zijn genoeg mensen die niet weten hoe mooi Marokko is." De eerste twee weken kon Swager het 'gewone' reis-programma volgen. Naast natuur werden veel kleine dorpjes en op deze reis Marrakech bezocht. 

Het artikel gaat verder onder de foto's van de camperkaravaan in Marokko. 

RAMP Maar nadat de eerste coronabesmetting in Marokko werd vastgesteld, werd de situatie in het land onvriendelijker. ,,De stemming in het land sloeg om. De Marokkanen  begonnen te hamsteren. De NKC raadde ons aan niet meer naar drukbezochte plekken te gaan. Op zich geen ramp, de volgende dag zouden we over de hoge Atlas rijden, waar nog geen corona was." Maar de sfeer werd er in het land niet beter op. ,,De Marokkanen wilden de Europeanen de schuld geven van het coronavirus. Ze werden onvriendelijk en staken middelvingers naar ons op. De NKC heeft toen gezegd, ook omdat de meeste reizigers 65+ers zijn en in de risicogroep vallen: 'Jullie gaan naar huis.'" Dat bleek nog niet zo makkelijk. De boot voer namelijk niet meer. Niemand mocht het land in of uit. Marokko liet dat gewoonweg niet toe.

ACHTERBLIJVEN De NKC regelde met het Ministerie van Buitenlandse zaken en een vliegmaatschappij een toestel, zodat alle groepen die op dat moment in Marokko rondreden, naar Nederland konden. ,,Allemaal moesten we de volgende dag naar Marrakech rijden. Daar verzamelden de vijf camperreizen zich. Vanaf Marrakech zouden we terug vliegen. De campers moesten dus achterblijven." In Marrakech werd naar een geschikte plek gezocht om de wagens voor onbekende tijd te stallen. ,,Daar komt nog heel veel bij kijken", vertelt Swager. ,,De verzekering bijvoorbeeld, zij willen wel dat de campers veilig staan. Ook de eigenaren zelf. Sommige campers kosten meer dan een ton. Dat laat je niet graag ergens achter." 

Het artikel gaat verder onder de foto van de ge

Een Europese campingeigenaar in Marrakech werd bereid gevonden om zijn terrein beschikbaar te stellen. Daar staan nu 82 campers", zegt Swager. Via de campingeigenaar konden er plastic tassen gekocht worden om kleding in te doen. ,,Niemand had natuurlijk een koffer bij zich, iedereen stopt die camper vol." De reizigers mochten ieder 25 kilo aan boord van het vliegtuig meenemen. Terug op Schiphol was het ontvangst uiterst hartelijk, vindt Swager. ,,Er waren bloemen en het hele team van de NKC was aanwezig. Geweldig." Omdat de reizigers geen auto op de luchthaven hadden staan, moesten de meesten opgehaald worden door familie. ,,Onze dochter kwam ons ophalen", vertelt ze. ,,Er waren ook mensen die op Schiphol in een hotel bleven slapen. Zij gingen de volgende dag per trein naar huis." 

Het artikel gaat verder onder de foto van het gezelschap op de terugreis. 

Eenmaal terug in Nederland bleek de situatie hier ook ernstig veranderd. ,,Door onze leeftijd zijn wij nu aan huis gebonden", vertelt Swager. ,,We mogen van onze dochter niet de straat op en dat advies nemen we ter harte. We vermaken ons nu door in de tuin en in huis wat klusjes te doen en te sporten op onze crosstrainer en voor de televisie.  Ze hopen dat ze snel weer de camper op kunnen halen. De reis halen ze niet in. ,,Wellicht dat we volgend jaar een herkansing krijgen", hoopt de Nijkerkse. ,,We houden veel contact met onze medereizigers." Ze houden er rekening mee, dat het wel tot na de zomer kan duren voordat ze hun geliefde camper weer terugzien. ,,We zien het wel. Nu zitten we in ieder geval 'veilig' thuis…" 

Door Rik Bronkhorst