Het appartement van het echtpaar Hoekstra is weer aan kant na twee middagen visite. ,,We hebben veertien keer een kerstdiner gegeven en deze keer een High Tea", vertelt Hoekstra, oud-directeur van zorgcentrum Arkemheen. ,,Toen Arkemheen in andere handen kwam was het kerstdiner uitsluitend bestemd voor de bewoners. De bewoners van de naastgelegen Beatrixflat en de deelnemers van Open Tafels in Arkemheen, een project van de Unie van Vrijwilligers, werden toen van deelname aan het kerstdiner uitgesloten." Dat was een bittere teleurstelling, want er werd door hen naar het kerstdiner uitgekeken.

KERSTDINER ,,Toen wij na ons verblijf in Jemima terugkwamen, liepen we op de markt toen wij hierover door diverse teleurgestelde mensen aangesproken werden. We kwamen pas twee uur later thuis", vertelt mevrouw Hoekstra. Het echtpaar besloot spontaan om de mensen die uitgesloten werden van het kerstdiner in Arkemheen bij hun thuis uit te nodigen voor een kerstdiner. Gezien het grote aantal mensen besloten ze dit op te splitsen in twee groepen en twee middagen. ,,Het is zo leuk om die blije gezichten te zien als ze een uitnodiging krijgen", zegt mevrouw Hoekstra.

ALLEENSTAAND ,,Voorwaarde voor deelname aan ons kerstdiner is wel dat iemand alleenstaand is, uitzonderingen daargelaten, of geen groot sociaal netwerk heeft. Eenzaamheid ervaar je pas als je alleen komt te staan. We hebben ook enkele gasten die een partner hebben die wegens ziekte of een beperking niet meer thuis kunnen wonen. Als een gast naar een zorgcentrum verhuist kunnen ze daar aan het kerstdiner deelnemen en niet meer bij ons. In de loop der jaren zijn er ook gasten overleden maar de gastenlijst vult zich vanzelf weer aan. De kinderen van onze gasten waarderen het ook dat wij hun vader of moeder uitnodigen", vertelt Hoekstra.

Het verhaal gaat door onder de foto. 

Zijn echtgenote houdt van koken en draait er haar hand niet voor om, om dat voor een groot gezelschap te doen. ,,In Jemima, het kindertehuis in Israël waar we gewerkt hebben, kookte ik voor zestig personen", zegt ze. ,,Ik schil aardappelen en peren en maak de groente schoon", zegt Hoekstra die zijn vrouw helpt met de voorbereidingen van het kerstdiner. ,,Ik schrijf ieder jaar op wie er geweest is en wat ik gekookt hebt. Want ik wil ieder jaar wat anders klaarmaken", aldus mevrouw Hoekstra. De eettafel wordt vergroot om ruimte te bieden aan alle gasten.

MENU ,,We bedenken samen het menu. Verleden jaar heb ik, zes weken voor het kerstdiner, een heupoperatie gehad. We wilden het kerstdiner toch door laten gaan. Toen hebben we een stamppottenmaaltijd gemaakt met boerenkool, zuurkool en hutspot. Met sudderlapjes, worstjes en lekkere jus, want daar houden onze gasten van. Ze houden ook van een kruimige aardappel of van friet. En er is altijd ijs met slagroom toe", vertelt mevrouw Hoekstra die de smaak van haar gasten inmiddels goed kent. Ook kijkt het echtpaar naar een evenwichtige tafelschikking van 'praters en luisteraars'.

Het verhaal gaat door onder de foto. 

HIGH TEA Dit jaar werden hun gasten onthaald op een heerlijke high tea waar ook een glaasje advocaat en bitterballen bij geserveerd werden. De high tea vond op een eerdere datum plaats dan normaal. Het echtpaar Hoekstra was namelijk op 9 december jongstleden vijftig jaar getrouwd en gaat op 'huwelijksreis' naar Israël. Zij brengen de kerstdagen door met de kinderen van Jemima in Bethlehem. Aangezien een high tea minder formeel is dan een kerstdiner vond er ook een andere tafelschikking plaats. ,,De vrouwen zaten bij elkaar aan de ene kant van de kamer en de mannen zaten bij elkaar aan de andere kant", zegt mevrouw Hoekstra.

WARE KERSTGEDACHTE Aan gespreksstof tijdens de high tea was geen gebrek. ,,Deze keer was de Nijkerkse toren die in de led-verlichting wordt gezet, hét onderwerp van gesprek. We kunnen de toren namelijk zien vanuit ons huis", vertelt mevrouw Hoekstra. Maar er komen ook persoonlijke zaken ter sprake. ,,Veel gasten zijn van dezelfde leeftijd en hebben dezelfde dingen meegemaakt in hun leven zoals het overlijden van hun partner. Of hun ouders hebben in Arkemheen gewoond. Het is fijn om de namen van dierbaren te noemen die niet meer leven en over hen te spreken", vult Hoekstra aan. Ook wordt er door een van de gasten een gedicht voorgedragen. Hoekstra haalt hun gasten op en brengt ze ook weer thuis. ,,Dat is de ware kerstgedachte", zegt hij. Zijn vrouw ruimt ondertussen de kerstdis op. Volgend jaar staat er weer een kerstdiner op het programma. ,,Want daar gaat toch de voorkeur van onze gasten naar uit", besluit mevrouw Hoekstra.

Door Belinda van der Horst