De christelijke kleuterschool Kleutervreugd werd opgericht aan het Speeltuinpad in Nijkerk. Waar nu appartementen staan, stond vroeger de school voor de jongste leerlingen. Volgens bronnen heeft het gebouw hier van 1956 tot 1983 gestaan. We nemen een kijkje terug in de tijd met juf Grietie Dirksen. Dirksen: ,,De naam is gekozen omdat op de plek waar de school werd gebouwd vroeger een grote speeltuin te vinden was. Vandaar ook de straatnaam Speeltuinpad. Kleutervreugd staat voor de vreugde die de kleuters beleefden aan het buitenspelen."

Ik kon slootje springend naar mijn werkDe eerste scholen waren aan de zorg van de Nijkerkse nonnen toevertrouwd, die in het Nijkerkse klooster hun lokalen hadden. Toen de zusters stopten met hun werk, ging de opvang van de kleuters over op aparte kleuterscholen. Zo waren er in Nijkerk ook kleuterschool 't Schulpje, vernoemd daar de wijk Schulpkamp waar de school zat, en kleuterschool De Til, een afkorting voor Duiventil, omdat het Duifhuis aan de school grensde. Grietie Dirksen gaf een aantal jaar les op Kleutervreugd aan het Speeltuinpad. Dirksen: ,,Toen ik begon, moest ik met Riet van Eijken een proefles draaien op Kleutervreugd. Daarna kreeg ik als eerste de keuze op welke school binnen de Hervormde Schoolvereniging ik wilde werken. Het terrein van de school heeft altijd aan het land van mijn ouders gegrensd. Ik kon dus slootje springend naar mijn werk. Toen het buiten een keer heel glad was, moest ik op mijn sokken de straat op naar de school om een briefje op te hangen dat de school gesloten was. Bijna niemand had in die tijd nog een vaste telefoon." 

In het gebouw van Kleutervreugd was ruimte voor vier klassen. ,,Je kwam de school binnen via een lang tegelpad, dat afgesloten werd door een groot ijzeren hek. Vervolgens sloeg je linksaf en kwam je op een schoolplein met een hele grote zandbak met klimrek. In de school kwam je terecht in een grote hal met ouderwetse grijze tegels. Aan de wand was een bijbelverhaal te zien met tekeningen van Jona en de walvis", weet Dirksen nog goed. ,,Je kon zien dat Jona onder de boom zat en dat de rups de boom had aangevroten. Alles was afgesloten met glas. In onze lokalen werd ook gymles gegeven. Het was verplicht om ieder dagdeel een bewegingsles te geven of een spel-les. Wij waren als juffen wel zo gewiekst om de bewegingsles aan het einde van de ochtend te plannen, zodat we de middag ook weer konden beginnen met gym." 

In de klas van juf Dirken in de jaren '70. Het artikel gaat verder onder de foto (Grietie Dirksen). 

RODE POTLOODJES De inspectie kon zó onaangekondigd komen kijken of jij je als docent aan je rooster hield, herinnert de leerkracht zich. ,,Het was altijd een hele uitdaging om met veertig kleuters in je eigen klas te gymmen. Vroeger waren er nog van die grote ouderwetse radiatoren en als een kind viel, dan had hij of zij soms een gat in zijn hoofd." Als de inspecteur langs kwam, hadden de leerkrachten een hele slimme manier om de rest van de school te laten weten dat er een inspectieronde zou volgen. ,,De inspecteur kwam in de eerste klas en dan gaf de juf een kleuter diverse rode potloodjes die het kind naar alle juffen moest brengen. Dan wisten ze dat de inspecteur in het gebouw was. Ik zat er zelf niet zo mee, want ik hield me altijd keurig aan het rooster voor die dag, maar als je dat als juf niet deed, kon je een aantekening krijgen." 

De kleuterschool was vooral populair bij ouders die ondernemer waren. Speciale momenten waren er elk jaar schoolbreed, Dirksen herinnert zich één speciale gelegenheid in het bijzonder. ,,We hadden een soort pannenkoekenfeest waar ouders pannenkoeken voor aankwamen leveren. Tussendoor deden we dan spelletjes." 

Het pannenkoekenfeest op Kleutervreugd. Het artikel gaat verder onder de foto (Grietie Dirksen). 

KLAS VOL SPEELGOED Astrid van de Zuidwind, oud-leerling van Kleutervreugd, heeft goede herinneringen aan de kleuterschool: ,,De sfeer op school was goed te noemen, ik zat in de klas bij Janneke van der Sloot. De klas stond overvol met speelgoed en iedere week hadden we de opening van de week in de grote centrale hal. Tenminste: in mijn beleving was de hal groot. Verder herinner ik mij juffrouw Woudenberg en juffrouw Kuit nog. Allemaal even gezellig. Al was in mijn herinnering juffrouw Woudenberg wat ouder en wat strenger. Ik heb geen enkele negatieve herinnering aan de school. Ik weet nog heel goed dat ik eerst twee keer per week naar zwemles moest om 7 uur in de ochtend in Bad Bloemendal en dan door naar Kleutervreugd achter op de fiets in de kou."  

Chantal Hazenberg ging naar Kleutervreugd in 1978. ,,Ik zat in de kas bij juffrouw Wolf en juffrouw Grietie. Mijn moeder was de schoonmaakster op school. Daarom mocht ik altijd langer op school blijven en de juf helpen met klaarzetten voor de volgende dag. De piano in de hal kan ik mij ook goed herinneren. En ik speelde het liefst met hamertje tik." 

In de tijd dat Dirksen juf was op Kleutervreugd, werkte ze samen met juffen Lenie Woudenberg, Elly Kuit en haar achternichtje Janneke Dirksen. De lessen zagen er heel anders uit dan nu: ,,Alles moest in je lokaal gebeuren. Ieder kind had een eigen laatje met gymkleding. Ouders moesten extra kleding erin leggen voor als de kinderen een 'ongelukje' kregen. Ruitjes in de kasten waren gewoon van glas. Alles is in de loop der jaren veiliger geworden. Toch komt er nu ook veel van vroeger terug: kinderen leren weer spelend de wereld te ontdekken."

Door Maranke Pater