Marien en Rita woonden jarenlang samen met hun vier kinderen aan de Driemorgenland in Nijkerk. Zelf groeide Rita op in Nijkerkerveen en Marien is een echte Nijkerker. Toen de kinderen het nest hadden verlaten, begonnen Rita en haar man orde op zaken te stellen en kwam een definitief vertrek naar Portugal steeds dichterbij. Hoewel ze ook voor de nodige uitdagingen kwamen te staan. ,,In eerste instantie zouden we een camping opzetten met daarbij een camper service station. We hebben dus veel rondgekeken en uiteindelijk kochten we een stuk grond”, vertelt Rita. Maar de jaren verstreken en de vergunning kwam maar niet. ,,Toen hebben we het over een andere boeg gegooid.” 

Het verhaal gaat verder onder de foto. 

Marien en Rita kochten een huis in de binnenlanden van Portugal, in Pinheiro de Coja en eigenlijk voelde die plek vanaf dat moment direct als thuis. Drie jaar lang reden ze nog op en neer, verbouwden ze hun huis in Portugal, terwijl ze ook in Nederland alles draaiende hielden. ,,Voor het eerst wist ik echt wat heimwee was", blikt Rita terug. ,,Tien weken per jaar werkten we keihard aan het huis. Dat konden we doen omdat ik in Nijkerk als gastouder werkte en mijn eigen tijd kon indelen. Marien werkte als campermonteur in Amersfoort en had gelukkig ook nog genoeg vrije dagen.” 

Eind 2018 was het eindelijk zover en werd het huis in Nijkerk te koop gezet. In juni 2019 was alles geregeld en konden de Nijkerkers definitief naar het zuiden vertrekken. Rita: ,,Toen de grote dag aanbrak, zaten we ‘s ochtends bij de notaris om te tekenen en met onze twee Vlaamse reuzen Puk en Zaza begonnen we aan onze voorlopig laatste autorit naar Portugal. De volgende dag, op 15 juni, begon ons nieuwe leven daar.” Het stel werd hartelijk ontvangen door hun Portugese buren, die ze inmiddels al aardig goed kenden. ,,Ik spreek gelukkig al redelijk Portugees. In Nederland heb ik al twee jaar les gevolgd en nu ga ik hier ook nog twee keer per week naar school. Marien verstaat best veel, maar spreken vindt hij nog lastig.”

Het verhaal gaat verder onder de foto's. 

Een nieuw leven in een nieuw land, daar komt veel regelwerk bij kijken. En dat verloopt in veel landen net even wat anders dan we als Nederlanders gewend zijn. ,,Het gaat hier allemaal niet zo snel, want bij de meeste Portugezen is het amanhã: ‘morgen’. Maar binnen een maand hadden we het redelijk op de rit en konden we ontspannen.” Marien is inmiddels een bedrijfje gestart met een camper service station, zoals het stel ooit vroeger bedacht had. ,,Het heet camper service Portugal, heerlijk aan huis op eigen terrein. Ook is er een aantal camperplekken in de maak en hiervoor zijn de voorbereidingen in volle gang.” Verder genieten Marien en Rita volop van het leven. ,,Waar we vandaag niet aan toe komen, doen we morgen. Niets moet, we doen vooral waar we zin in hebben en we genieten ervan dat de wekker ‘s ochtends niet meer af gaat. Dit kunnen we ons veroorloven, omdat we van de overwaarde van het huis in Nederland kunnen leven. Af en toe hebben we nog een camperklus, we helpen iedereen zo goed en snel mogelijk op weg.”

Het zijn globetrotters, 'Nijkerkers' die hun geboortegrond hebben verlaten om honderden kilometers verderop een nieuw bestaan op te bouwen. In de rubriek 'Groeten uit...' spreekt Stad Nijkerk emigranten over hun nieuwe leven in het buitenland. 

Het verhaal gaat verder onder de foto. 

Tussendoor houdt Rita zich ook bezig met de financiële administratie van hun bedrijfje en kan ze zich heerlijk uitleven in de grote tuin bij hun woning. ,,En bij warm weer plonzen we lekker in het zwembad”, lacht ze tevreden. Meer ruimte en tijd voor de dingen waar ze gelukkig van worden, dat hebben de Nijkerkers wel gevonden in hun nieuwe thuisland. ,,Ons sociale leven is hier drukker dan in Nederland. We hebben veel vrienden omdat we hier al zo lang komen, maar voornamelijk omdat we meer tijd hebben. Al met al missen we Nijkerk niet echt. Wel de kinderen, maar we bellen en appen regelmatig.”

Binnenkort komt het stel voor een kort bezoek naar Nijkerk. ,,Onze oudste zoon heeft een nieuw huis gekocht en krijgt de sleutel. Dus het wordt een flitsbezoek, de kinderen bezoeken en het huis bekijken. Na vijf dagen gaan we weer terug naar huis. En zo doen we het meestal bij speciale gelegenheden. Maar missen we Nederland? Nee, zeker niet.”

Door Sanne Koudijs