Pauline groeide op aan de Bruins Slotlaan. Ze ging naar basisschool Het Baken en later naar 't Hooghe Landt College. ,,Eke ochtend ging ik op de fiets in een lange stoet met nog een aantal Nijkerkers. Traditie was het verzamelpunt ‘bij Schueler’ elke ochtend, waar vandaan we dan in een lange rij naar Amersfoort fietsten”, weet Pauline zich nog goed te herinneren. Als kind volgde ze balletlessen in Nijkerk en op haar zestiende ging ze - met enige tegenzin - op stijldansles bij Dansstudio Vliek. ,,Uiteindelijk bleek dat het heel leuk was”, lacht ze. De danslessen wierpen uiteindelijk hun vruchten af, toen Pauline besloot ook deel te nemen aan wedstrijden.

De oud-Nijkerkse bleek een enorm talent te hebben en het dansen leidde haar uiteindelijk ook naar Londen. ,,Ik deed aan wedstrijddansen en dat ging erg goed. Toen mijn Nederlandse partner en ik uit elkaar gingen, wilde ik graag alles uit het dansen halen. Ik werd daarbij aangemoedigd door mijn docenten om buiten Nederland naar een danspartner te zoeken. En na veel try-outs in Denemarken, Finland en Engeland besloot ik met een Italiaanse partner te gaan dansen. Hij woonde op dat moment in Londen en ik ben daarom ook naar Londen vertrokken, zodat we samen dagelijks konden trainen. De trainingsfaciliteiten en trainers in Londen zijn beter, dus daarom was het praktischer voor mij om hier naartoe te komen.” Met haar Italiaanse danspartner werd Pauline twee keer ongeslagen Nederlands kampioen. Het duo behoorde wereldwijd tot de top dertig bij de amateurs. Ook met haar huidige danspartner boekt de oud-Nijkerkse succes. ,,We zijn drie keer ongeslagen Nederlands kampioen bij de professionals en we dansen kwartfinales op EK’s en WK’s.”

Het verhaal gaat verder onder de foto. 

ONBEDOELD ONBELEEFD Veel Nijkerkse globetrotters verlieten hun woonplaats op de Veluwe, op zoek naar meer rust en ruimte in landen waar minder die '24/7 mentaliteit' heerst. Maar met haar vertrek naar Londen kwam Pauline juist terecht in een drukkere en meer hectische omgeving. ,,Het leven in Londen is over het algemeen duur en druk. Iedereen heeft altijd haast. Op de roltrap van de metro word je ‘beleefd’ aan de kant geschoven als je het waagt aan de linkerkant van de roltrap stil te staan. Voor dat soort vertragingen heeft een Londenaar geen tijd.” De Londenaren zijn ook niet zo gewend aan de directheid van Nederlanders. ,,Een Engelsman zegt nooit precies wat hij bedoelt, maar ‘verpakt’ het in een soort beleefdheid die wij als directe Hollanders makkelijk over het hoofd zien. Nederlanders zijn toch gewend dingen directer te benaderen. Dat begint al bij de gewoonte hier in het Verenigd Koninkrijk om als begroeting te zeggen ‘hello, how are you?’. Een Brit verwacht op die vraag geen uitgebreid antwoord, het is slechts een beleefdheid die je hoort te beantwoorden met een simpel ‘good, how are you?’. Zelfs de caissière in de supermarkt begint op die manier, wanneer je je diepvriespizza bij haar afrekent. Zo zijn er talloze situaties die hier wat extra diplomatie vereisen om maar niet onbedoeld als uiterst onbeleefd over te komen.”

Het verhaal gaat verder onder de foto. 

De ballroomdanseres woont in Londen in de buurt Canada Water, met de metro op tien minuten afstand van hartje Londen. Zij en haar danspartner trainen meestal in de zaal van een sportschool of in een studio in een buitenwijk van Londen. Naast haar drukke schema van dansen en trainen werkt ze fulltime als showroom manager voor een bedrijf dat stoffen verkoopt aan interieurontwerpers en stoffeerders. ,,En in het weekend ga ik graag naar de bloemenmarkt op Columbia Road of naar de Scandinavische bakkerij in de wijk Hoxton. Dat is de enige plek in Londen waar je lekker brood kunt kopen. Heel belangrijk voor een Hollandse”, lacht ze. 

Het zijn globetrotters, 'Nijkerkers' die hun geboortegrond hebben verlaten om honderden kilometers verderop een nieuw bestaan op te bouwen. In de rubriek 'Groeten uit...' spreekt Stad Nijkerk emigranten over hun nieuwe leven in het buitenland. 

KNUSSE 'DORPSE' GEVOEL In het hectische Londen denkt Pauline met warme gevoelens terug aan haar leven in Nijkerk. ,,Ik mis het knusse dorpse gevoel. En ja, ik weet dat Nijkerk een stad is en geen dorp”, vult ze snel aan. ,,Op vrijdagmiddag met mijn moeder naar de markt, vrijdagavond danslessen bij Vliek en daarna een drankje drinken bij Obbes. En zaterdagnacht op de fiets naar discotheek Starlight, ik heb heel veel leuke herinneringen aan Nijkerk.” Maar er is ook iets wat Pauline absoluut niet mist: ,,Dat je altijd op de fiets naar Amersfoort moest als je naar de bioscoop wilde, door weer en wind.”

Het verhaal gaat verder onder de foto. 

Pauline is nog regelmatig in Nijkerk te vinden, om op bezoek te gaan bij haar ouders. ,,Een aantal keer per jaar kom ik op bezoek en dan slaap ik ook bij hen in Nijkerk.” Definitief terugkeren naar Nijkerk zit er voor Pauline hoogstwaarschijnlijk niet in. Misschien wil ze in de toekomst terug naar Amsterdam, waar ze woonde tijdens haar studie Kunstgeschiedenis. ,,Ik zou zelf denk ik niet zo snel terugkeren naar Nijkerk om er te gaan wonen, hoewel ik fantastische herinneringen heb aan Nijkerk”, besluit ze.

Door Sanne Koudijs