Boaz ontdekte het geloof opnieuw: ‘Ik voelde een golf van liefde’

NIJKERK De 19-jarige Boaz de Haan groeide op in Drenthe, met zijn vader, moeder en twee oudere zussen. Boaz: ,,Ik had daar de beste tijd van mijn leven. Lekker op straat spelen met kinderen uit allerlei culturen door elkaar heen.” Als Boaz een jaar of acht is, verhuist het gezin naar Terschuur. Een cultuurshock. ,,Ik was een buitenstaander met mijn Drentse accent.” Na vijf jaar Terschuur verhuisden ze naar Nijkerk, waar ze nu nog steeds wonen. 

door Nelleke Weeda - de Jong

Boaz groeide op in een christelijk gezin. In zijn jeugd was naar de kerk gaan heel normaal; hij ging gewoon met zijn ouders mee. Maar vanaf zijn puberteit mocht hij zelf kiezen. Boaz: ,,Vanaf toen ging ik niet meer en bleef ik op zondagochtend liever in mijn nest liggen. Eigenlijk gek, want als ik moest werken stond ik er gewoon, ook al was ik de vorige avond uit geweest. Maar met de kerk lukte me dat niet en had ik geen zin.” Zo rommelde hij een aantal jaren door. Een paar jaar geleden vroegen vrienden Boaz mee naar de kerk en naar Youth Alpha. Boaz: ,,Ik ontdekte toen het geloof opnieuw. Ik leerde m’n beste vriend kennen en we hadden diepe gesprekken over het geloof en het leven.” Boaz’ ouders kerken in die tijd in Mozaiek en vroegen hem of hij niet eens met hen mee wilde. Dat deed hij. Boaz: ,,Ik voelde me daar zo welkom en kon echt helemaal mezelf zijn. Voor mensen die al jaren in de kerk komen is dat misschien vanzelfsprekend, maar voor mij was dat het niet.” 

ZWEMBAD

Boaz werd gedoopt door zijn vader in het zwembad van kennissen. ,,Dat mijn vader me doopte was heel fijn. Hij hield me best lang onder water, maar dat was goed. Het moment dat ik onder water was spoelde alles van me af en voelde ik me vrij.” Is z’n leven daarna alleen maar makkelijk geweest? Zeker niet. Boaz verloor vriendschappen, maakte een heftige reanimatie mee van een klein kindje en scheurde vorig jaar zomer zijn meniscus. Maar God was aanwezig in al deze dingen. Zijn meniscus genas zonder operatie. Hij mocht daarover vertellen tijdens een getuigenissendienst van Mozaiek. De opeenstapeling van heftige gebeurtenissen zorgde er helaas wel voor dat hij zich afgelopen winter depressief voelde. Boaz: ,,Het was gewoon te veel achter elkaar om te verwerken. Eerst ontkende ik dat ik me zo voelde, maar tijdens een gebedsavond van Mozaiek brak ik. Ik kon alleen nog maar huilen. Er hebben toen mensen voor me gebeden en er ging een golf van liefde door me heen. Nu gaat het gelukkig weer beter.” 

Boaz heeft ruim vijf jaar op de boerderij gewerkt en is daar ook voor opgeleid. Maar een jaar geleden is hij gaan nadenken of hij toch niet liever iets anders wilde doen. Boaz: ,,Op de boerderij mocht ik onder andere koeien insemineren. Leuk werk, maar ik zag pas na negen maanden resultaat. In het werk in de tuin wat ik nu doe zie ik direct resultaat. Dat vind ik mooi.” Boaz leeft vooral in het nu, maar heeft wel dromen: ,,Ik heb me aangemeld voor de vrijwillige brandweer. Mensen helpen, dat doe ik het liefst.” Heeft dit verhaal u geraakt en wilt u erover doorpraten? Neem dan contact op via contact@mozaiek033.nl. 

Dit artikel wordt u aangeboden door Mozaiek033 en NICEA (Nijkerkse Interkerkelijke Commissie Evangelisatie Activiteiten)