Wereldlichtjesdag in de Kruiskerk: ‘Ik moest wel even schakelen om mijn emoties niet de overhand te laten krijgen’

NIJKERK In de Kruiskerk werd zondagavond een bijeenkomst gehouden in het teken van Wereldlichtjesdag. Tijdens deze bijeenkomst werden overleden kinderen uit de gemeente Nijkerk herdacht tijdens een zorgvuldig samengesteld programma en op respect- en liefdevolle wijze. Marieke van de Ridder bracht via een video haar verhaal over haar verongelukte zoon Mees. 

Belinda van der Horst

Sinds 1997 vindt op de tweede zondag in december Wereldlichtjesdag plaats om overleden kinderen te herdenken. Om 19.00 uur worden er voor hen kaarsjes aangestoken. Door de verschillende tijdzones in de wereld ontstaat hierdoor een golf van licht, zodat de wereld een beetje lichter wordt voor de mensen die hun kind hebben verloren en daarbij mogen beseffen dat zij niet alleen zijn met hun verdriet. In 2006 is Wereldlichtjesdag ook in Nederland geïntroduceerd, op meer dan honderd locaties. Verleden jaar vond dit voor het eerst plaats in Nijkerk, in de Kruiskerk. Ook dit jaar werd deze herdenking in onze gemeente gehouden.

HARTJE

Buiten voor de Kruiskerk ligt zondagavond een hart van lichtjes op de grond, die in het donker mooi afsteken. Bij binnenkomst staat een team van vrijwilligers klaar om ouders en belangstellenden te verwelkomen. Ook belangstellenden mogen de herdenking bijwonen. Omdat ik als verslaggeefster aanwezig ben, ben ik verrast door de vraag of ik ook een naam van een kind wil doorgeven. Ik denk aan een klein meisje uit onze gemeente, die lang geleden op tragische wijze om het leven kwam en waarvan ik getuige was. Haar naam wordt genoteerd op een lijst en ik mag deze ook op een houten hartje schrijven, wat later in de levensboom wordt gehangen.

(Tekst gaat verder onder de foto)

De sfeer in de kerkzaal is ingetogen - ARJEN GERRITSMA

De ouders worden ontvangen in de hal van de kerk. Er is koffie en thee met wat lekkers erbij. ,,Het is tenslotte etenstijd”, zegt de mevrouw die de koffie serveert. Er wordt gelegenheid geboden om elkaar te ontmoeten en met elkaar  in gesprek te gaan. Op de tafels liggen kaarsen, stenen, stiften en houten plankjes. Wie er behoefte aan heeft kan de naam van een overleden kind daarop zetten. 

KAARSJE

Om 18.45 uur wordt iedereen uitgenodigd om zich naar de kerkzaal te begeven en een kaarsje aan te steken voor hun overleden kind. In de kerkzaal is de sfeer direct ingetogen. Een vrijwilligster helpt de ouders beurtelings met het aansteken van een waxinelichtje, die vervolgens op een groot hart worden geplaatst. Ondertussen wordt er prachtige muziek gedraaid.

GETUIGENIS

Ds. Rianne van der Nagel-Meter leidde de bijeenkomst, waar verscheidene mensen aan meewerkten door een gedicht voor te dragen. Vervolgens werd er een indrukwekkende getuigenis van Marieke van de Ridder vertoont, die in 2016 haar zoon Mees door een verkeersongeval verloor. Zij ging hiervoor terug naar de plaats van het ongeval en naar de begraafplaats. Ook is ze te zien in haar eigen huis waarin ze vertelt hoe het met haar en haar gezin gaat. Na het overlijden van haar zoon werd ze rouwschrijver- en spreker. Helaas kon Marieke wegens ziekte niet aanwezig zijn. De documentaire is gemaakt door Olaf Koelewijn. 

(Tekst gaat verder onder video)

Zangeres Martine Veldhuizen heeft zelf ook een kind verloren. Zij bracht gedurende de herdenking twee keer op gevoelige wijze een lied ten gehore. Hierna ontstak ds. Van der Nagel-Meter de paaskaars om Gods licht en warmte te voelen en werd er twee minuten stilte in acht genomen. Er waren tranen en troostende armen.

(Tekst gaat verder onder de foto)

De levensbomen - ARJEN GERRITSMA

LEVENSBOMEN

Vervolgens noemde ds. Van der Nagel-Meter de namen en leeftijden van de overleden kinderen op. Elk hartje met de naam van het genoemde kind werd in een van de twee levensbomen gehangen. Namen van (stilgeboren) kinderen, van meerdere kinderen uit een gezin en van volwassen kinderen. Na afloop van de bijeenkomst stonden ouders nog even stil en in gedachten bij de levensbomen. Tot slot werd er nog gelegenheid geboden om elkaar weer te spreken in de hal van de kerk. 

MEDEWERKING

De EABN (Eerste Algemene Begrafenisvereniging Nijkerk) verleende hun medewerking aan de bijeenkomst door de bloemen en liturgie beschikbaar te stellen. Tevens waren er ook afgevaardigden aanwezig, evenals van de Gemeentelijke Begraafplaats Nijkerk. De Kruiskerk heeft een nazorgteam, wat aanwezig was om een luisterend oor te bieden aan ouders die daar behoefte aan hadden. 

TEAM

Jolanda de Graaf is lid van het evangelisatieteam van de Kruiskerk. Samen met Marieke van de Ridder en ds. Van der Nagel-Meter maakt ze deel uit van het team dat de herdenking van Wereldlichtjesdag in Nijkerk organiseert. Alle drie hebben zij een kind verloren. ,,Mijn dochtertje Anique is zeven jaar geleden overleden aan een ernstige ziekte. Ze werd tweeënhalf jaar. Ik heb veel steun gehad van lotgenoten en vind het waardevol om deze bijeenkomst voor anderen te organiseren”, vertelt Jolanda. Tijdens de herdenking droeg ze een gedicht voor. ,,Ik moest wel even schakelen om mijn emoties niet de overhand te laten krijgen.” 

,,Voor mensen die niet christelijk zijn, kan het een drempel vormen om naar de Kruiskerk te komen. Maar de Kruiskerk beschikt over de ruimte en faciliteiten. Naast een christelijk lied werd er ook een regulier lied gezongen, zodat aan  ieders behoefte tegemoet wordt gekomen. Muziek is altijd heel troostvol”, aldus Jolanda. Ze benadrukt dat ouders ieder jaar op Wereldlichtjesdag mogen komen om de naam van hun kind te noemen.

Herdenken is zeer waardevol voor ouders van een overleden kind - ARJEN GERRITSMA

Na afloop werd er aan de ouders het hartje met de naam van hun kind en een bloem meegeven met daaraan een kaartje met een troostend gedichtje:

Een knuffel voor je tranen

een knuffel voor je gemis

een knuffel vol met liefs en troost

omdat het soms zo moeilijk is